The Rambler wordt vaak aangeduid als de enige echte rock kroeg in Eindhoven, en doet z’n naam eer aan door een enorme hoeveelheid bands in het rock / rockabilly genre een plekje op hun podium te geven. Dat dit niet wil zeggen dat er geen plek is voor bands met een andere muzikale voorkeur blijkt vanavond: the Buccaneers en the Porters zijn beide rasechte folkrock bands. Geen zware metal rifs dus, maar catchy deuntjes die de bezoekers zouden moeten doen snakken naar een lekker glas bier, bij voorkeur een pint Guiness…

[singlepic id=8498 w=320 h=240 float=left]The Buccaneers mogen de avond aftrappen. De vier heren en een dame doen hun uiterste best om het publiek aan het bewegen te krijgen in een energieke performance. Hun repertoire bestaat uit een aanstekelijke mix van rock, folkrock en punkrock met een catchy kantje waardoor de muziek lekker toegankelijk is. Dat richting het einde van de setlist duidelijk wordt dat veel nummer toch wel op een grotendeels zelfde sound rusten wordt grotendeels goed gemaakt door het enthousiasme waarmee de leden op het podium staan, en niet in de laatste plaats door het feit dat de zang door niet minder dan 3 bandleden uitgevoerd wordt, hetzij om de beurt, hetzij samen.

[singlepic id=8505 w=320 h=240 float=right]The Porters zijn de tweede band van vanavond. Heel generaliserend kan ook deze band onder het kopje ‘Folk’ geschaard worden, maar begeleid door viool zitten de roots van deze band veel meer in de Ierse Folk. Liefhebbers van muziek van o.a. Flogging Molly en Dropkick Murphys zullen the Porters ook zeker weten te waarderen.

De band weet het publiek te vermaken middels een behoorlijk lange setlist, waarbij ook een toegift niet mag ontbreken. Rode draad door het hele optreden is toch wel de toevoeging van de violiste, het is niet alleen het kenmerkende geluid van dit instrument wat veel aandacht opeist, ook de uitstraling van de dame zelf zorgt dat zij verantwoordelijk is voor een groot gedeelte van de show van de band. Het andere gedeelte is voor rekening van de zanger, met een aangenaam rauwe stem vormt hij precies de juiste tegenstelling voor de viool.

Na een optreden van een dik uur volgt de afsluiter waarbij de band nogmaals bijgestaan wordt door de volledige bezetting van the Buccaneers, en na afloop kan ik terugkijken op twee geslaagde optredens van voor mij onbekende bands, wat toch weer een bevestiging voor mezelf is dat je zo nu en dan ook eens lekker onbevooroordeeld ergens binnen moet stappen.

[nggallery id=691]

[nggallery id=692]