Als iemand de DIY (Do It Yourself) -mentaliteit goed begrepen heeft is het dit trio uit Auckland wel. ‘The Rabble’ levert met hun tweede langspeler een erg goede punkplaat af.  Alle werkzaamheden met betrekking tot de totstandkoming van het album ‘The Battle’s almost Over’ zijn door de jongens zelf of door vrienden gedaan. The Rabble bracht deze plaat al reeds eerder uit maar door onverklaarbare redenen komt de plaat nu pas onze kant op. En, kan ik luidkeels zeggen, beter laat dan nooit.

Voordat ik mezelf ga verliezen in een te lange review wil ik bij voorbaat aangeven dat werkelijk alles klopt aan deze plaat. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of dat de bedoeling is bij een punkplaat. De jongens hebben de juiste instelling, schrijven hun eigen songs, nemen zelf hun muziek op en toch klinkt het niet als een derderangs bandje. Integendeel. De muziek klinkt (iets te) perfect en ook de teksten zitten uitstekend in elkaar. De Nieuw-Zeelandse punkers zijn boos op alles en dat mag de luisteraar weten. De plaat begint met een mooi intro (Seeking) dat langzaam aan leidt tot het losbarsten van de punksound die nergens op het album verloren gaat.

De heren laten horen dat ze verschillende punkstijlen onder de knie hebben. Doordat de muziekstijlen afgewisseld worden wordt het album op geen moment saai of eentonig. De zang is rauw (soms tegen het schreeuwerige aan) en vertegenwoordigt daarmee de echte punksound. Het hoeft immers niet allemaal zo gepolijst en radiovriendelijk te zijn. Is er dan echt geen minpuntje te ontdekken aan dit album? Eigenlijk niet. Maar ik denk wel dat menig luisteraar invloeden van Rancid, GBH, The Unseen en zelfs een beetje Dropkick Murphys (Devil’s Highway) zal ontdekken. Maar dit stoort niet. Er is namelijk niets mis mee om te leren van je voorbeelden en er vervolgens een eigen draai aan te geven.

Als je dan ook nog eens bedenkt dat deze mannen met zijn drieën zijn en dat alles ‘home-made’ is dan kan en mag ik alleen maar constateren dat dit trio er met dit album in geslaagd is om een grote stap te maken in hun carrière. Het artwork is trouwens ook dik in orde. Bonuspunten voor de perfecte hanenkam.