Bijna precies vijf jaar geleden heb ik The Rhumba Kings voor het eerst live gezien. Toen ik zag dat ze in The Rambler op zouden treden, riep hun naam meteen een gevoel van herkenning bij me op: een teken dat het optreden me bijgebleven is. Goede reden om ze nogmaals live aan de gang te zien lijkt me dus…

[singlepic id=12564 w=320 h=240 float=left]De reden dat het optreden me bij is gebleven is niet zozeer het feit dat ze unieke muziek maken, want om eerlijk te zijn maken ze Rockabilly zoals ik intussen zo vele bands heb horen maken. Maar het enthousiasme van dit drietal, het plezier wat ze duidelijk hebben en het feit dat het allemaal zo lekker klinkt maken dat ik zin heb in vanavond. Ook vanavond weten ze dit weer waar te maken: met name in de eerste set welke achteraf toch de meeste uptempo nummers blijkt te bevatten kan ik niet anders concluderen dat het gewoon lekker klinkt.

Na een korte pauze is het tijd voor de tweede set, waarin toch wat meer rock ’n roll ten gehore wordt gebracht, met regelmaat komt de naam Elvis Presley in me op. Hoewel niet slecht, moet ik toch zeggen dat de uptempo nummers me meer doen, maar dat heeft meer met mijn smaak dan met de kwaliteit van de band te maken.

Halverwege de tweede set komt er niet geheel onverwacht een subtiel moment aan: de band vraagt een minuut stilte voor een van de stamgasten van The Rambler, welke onlangs onverwacht is overleden. Respect! Een gedeelte van de bezoekers is vanavond ook als eerbetoon gekomen. Daarom na afloop geen geschreeuw om een toegift, maar een vrij subtiel einde van de tweede set. Een rustig einde van gewoon een goed optreden…

[nggallery id=1037]