Soms heb je van die avonden dat je ergens binnenloopt en onverwacht geconfronteerd wordt met een band waarvan het optreden je bij blijft. Dat gebeurde mij o.a. in mei van 2012 toen ik in The Rambler geconfronteerd werd met het Franse rockabilly Trio The Spuny Boys. Het was niet zozeer de muziek die me bij is gebleven: er zijn genoeg bands die vergelijkbare muziek maken. Maar gemak waarmee de band stond te spelen stond in schril contrast met de dynamiek en het enthousiasme waarmee de nummers gespeeld werden: het was meteen duidelijk dat dit trio vanaf het oprichtingsjaar 2006 enorm goed op elkaar in gespeeld is geraakt.

20130414-spunnyboys-002Dit trio, bestaande uit Rémi Spunyboy (contrabas & zang), Guillaume Switchyom (drums & achtergrondzang) en Crazy Eddie String (gitaar) speelt rockabilly in een traditionele 50’s bezetting. Begonnen met het vertolken van klassiekers is het accent steeds meer op eigen werk komen te liggen, met als resultaat het in 2011 verschenen album Sunset to Sunrise.

2013 is een volgende mijlpaal: het tweede album Rockabilly Legacy ligt in de schappen. Het optreden vanavond staat voor een groot gedeelte in het teken van dit album. Er is geen support act aanwezig, en de heren spelen een 2 uur durende set, gescheiden door een kleine pauze.

Het optreden is een déja-vu van de vorige ontmoeting: subtiele aankondigingen vallen nauwelijks op tussen de lange setlist, het gemak waarmee het drietal staat te spelen en de acrobatische trucjes van Rémi met zijn instrument komen allemaal weer terug. De opkomst in The Rambler is gezellig te noemen, al valt de wat afwachtende houding van de aanwezigen tijdens de eerste set wel op. Na de pauze lijkt er echter bij de bezoekers een knopje om te gaan (begint het behoorlijk rijkelijk vloeiende bier zijn werk te doen?): het is eindelijk audience participation time in de vorm van een continue aanwezigheid van dansers in de vorm van rock ’n roll, linedancen en varianten die onder de categorie ‘vrije expressie’ vallen: de stemming zit er duidelijk beter in tijdens de laatste helft.

Het duurt niet lang voordat de invloed van deze stemming zich op de band manifesteert: Rémy is met zijn contrabas veelvuldig tussen het publiek te vinden en zijn acrobatisch hoogtepunt is toch wel als hij ineens verdwenen is van het podium en met instrument op de bar een solo weg staat te geven. Het is duidelijk: deze band behoort tot de toppers onder de performers!

The Spunyboys – Rambler (Eindhoven) 14/04/2013
[AFG_gallery id=’101′]