De vijf jonge knullen van The Treatment zijn het nieuwe paradepaardje van producer Laurie Mansworth, bekend van o.a. Roadstar. Dat Mansworth een neus heeft voor talent wisten we al en met The Treatment wordt dat nogmaals bevestigd want we kunnen met recht spreken van een sensatie.

This might hurt staat vol met energieke en opzwepende hardrock met invloeden uit de jaren 70 maar vooral de jaren 80. De heerlijkste gitaarriffs vliegen je om de oren en zanger Matt Jones krijst het hele zaakje perfect bij elkaar. Alle songs zijn weliswaar geschreven door de band maar de invloed van Mansworth is toch duidelijk hoorbaar omdat de gelijkenissen met Roadstar onmiskenbaar zijn. Feitelijk gaat The Treatment verder waar Roadstar ophield. Naast Jones bestaat de band uit het gitaartandem Ben Brookland en Tagore Grey, bassist Swoggle en Mansworth’s zoon Dhani op drums.

Na de overdonderende opener Departed kan het album eigenlijk al niet meer stuk. Wat een energie en wat kunnen deze jonkies spelen. Tijd om op adem te komen is er niet want met The doctor en het te gekke I want love dendert het vrolijk verder. Zwakke momenten zijn er niet te ontdekken. Ook van songs als Lady of the light, Shake the mountain, I will be there en The coldest place on earth kan ik maar geen genoeg krijgen.

De productie van het album is ook nog eens helemaal af. Het geheel knalt werkelijk je speakers uit. Niets lijkt een mooie toekomst voor The Treatment in de weg te staan. In ieder geval is This might hurt de ideale eerste stap naar wereldfaam. En ja, het is pas februari maar dit album komt nu al in aanmerking voor “album van het jaar”.