Op het nieuwe album is het trio uit Noord Ierland boos op de wereld en haar bevolking.

Vijf jaar na voorganger Disquiet komt Therapy? met nieuw werk. Het is een album waar de boosheid vanaf spat. Meteen vanaf de eerste tonen van Wreck It Like Beckett is het duidelijk. Er is boosheid over het feit dat iedereen zijn of haar eigen leidt zonder enige rekenschap naar anderen. Iedereen vecht overal. De zang is agressief en puur, muzikaal laten de ruige gitaar riffs zich in een vlot tempo opvolgen.

Ook in Kakistocracy en Callow gaat het over de donkere kanten van het leven, een negatief zelfbeeld. Expelled heeft een lekker ritmisch basloopje dat al snel vergezeld wordt door stevige riffs. Het nummer gaat over de verschillen tussen arm en rijk, “some live their lives in concrete, some live their lives in comfort“. De boodschap is ondertussen luid en duidelijk binnen gekomen.

De inspiratie van het album komt uit het echte leven. Zoals zanger/gitarist Andrew Cairns het uitlegt, we leven in een tijd die beheerst wordt door conflicten. De situaties in de Verenigde Staten, de Brexit in het Verenigd Koninkrijk, de conflicten tussen Noord en Zuid Korea en tussen Palestina en Israel zijn allemaal een voedingsbodem geweest voor de nieuwe nummers. Cleave is een reactie op al deze wantoestanden.

Het hele album klinkt rauw en agressief, om de nummers hangt daadwerkelijk een mist van boosheid. De band speelt de nummers strak en tot het bot gemotiveerd om de boodschap over te brengen. Dit is een uitstekend album met bovengemiddelde composities, en alleen daarom al een flinke aanrader.