Trevor Horn (van 15 juli 1949) behoort zonder twijfel tot de meest onbekende bekenden in de muziekwereld. Vrijwel iedereen kent natuurlijk het bandje The Buggles dankzij de hit Video Killed The Radio Stars, dat jaarlijks opduikt in de Top 2000. Wat hij overigens samen met wijlen Geoff Downes vormde.

Minder bekend is zijn betrokkenheid als producer bij een groot aantal wereldhits. Ik noem Relax van Frankie Goes To Hollywood, Owner Of A Lonely Heart van Yes (de band waar hij in 1980/1981 korte tijd deel van uitmaakte), A Secret Wish van Propaganda, The Look Of Love van ABC en Kiss From A Rose van Seal.

In 2017 zond de Japanse publieke omroep NHK de superheldenserie The Reflection uit. Trevor Horn schreef de muziek voor deze zogenaamde anime. De soundtrack is nu (eindelijk) uitgebracht op cd en lp en is het eerste album dat Trevor Horn op 69-jarige leeftijd onder zijn eigen naam uitbrengt. The Reflection gaat over een wereld waar het mysterieuze fenomeen ‘The Reflection’ veel mensen over de hele wereld heeft gedood. De overlevenden superhelden krijgen krachten. Sommige van hen worden helden, anderen sommige schurken.

Besef bij het beluisteren dat dit album een ‘original soundtrack’ is. Muziek uit de serie dus. Dat verklaart het aantal van maar liefst 24 nummers (inclusief enkele alternatieve versies) en het fragmentarische karakter. Slechts zes nummers duren langer dan twee minuten. Het album start met Sky Show. Het bestaat uit geoliede en gedreven elektronische tachtiger jaren rock die soms klinkt zoals Yes met het eerder genoemde Owner Of A Lonely Heart. Zelfs de zang van Trevor Horn lijkt op die van Jon Anderson. Het nummer en vooral het refrein is zeer aanstekelijk en bleef nog dagen in mijn hoofd rondzingen.

Zoals het een soundtrack betaamd hoor je een flink aantal korte en langere instrumentale nummers. Die horen bij uiteenlopende scènes. Zonder de beelden te kennen is het lastig je daarbij een voorstelling te maken. Het zijn over het algemeen elektronische en opzwepende, dan weer klassiek en bombastisch getinte stukken. Daarbij hoor je duidelijk de muzikale hand van meester Horn. Zo doet In Chaos And Confusion in alles denken aan Art Of Noise. Een van de bands waar Horn in speelde. En My Daily Life had zo op een album van The Buggles kunnen staan. Een ander fijn klinkend nummer is het hitgevoelige Future Boyfriends. Soepel te verteren popmuziek a la Ariana Grande en gezongen door de onbekende Amerikaanse zangeres Paget Shand.

Naast dat Trevor Horn alle muziek heeft geschreven en de productie heeft gedaan, neemt hij zelf op enkele nummers toetsen, gitaar en basgitaar voor rekening. Zingen doet hij op het eerder genoemde Sky Show en de alternatieve versies daarvan. Ondanks dat The Reflection een fragmentarisch album is klinkt het geheel als de spreekwoordelijke klok.