Miskend of onbekend talent? Tribe After Tribe is mogelijk de band die er het meeste aanspraak op mag maken. Ze speelden ooit Pearl Jam compleet van het podium als voorprogramma in Ahoy, Rotterdam, maar gezien het verschil in populariteit maakt het weinig uit wat je doet. Aan de andere kant doet Robbi Robb (de man die feitelijk Tribe After Tribe is) er weinig moeite voor om echt bekend te worden. Hoewel de albums van begin af aan bejubeld werden bij de critici bracht men de albums pas uit wanneer men er zelf zin en tijd voor had. Het gevolg is dat er geen regelmaat zit in het uitbrengen van hun releases en dat nu bijna niemand weet dat deze CD er is (al sinds 2008). Reden genoeg om er nog aandacht aan te besteden, want dit album is eigenlijk één van de beste rock albums van vorig jaar. Een plaat met een boodschap ook nog. Hoewel het er in eerste instantie op lijkt dat “M.O.A.B.” de zoveelste aanklacht is tegen Bush en de oorlog in Irak wordt er door de directe link met de bijbel een veel sterker verhaal verteld. Beter luisterend verteld “M.O.A.B.” ook het verhaal van de westerse houding ten opzichte van het midden oosten. Een thema dat nu nog steeds staat als een huis. Muzikaal gezien is dit één van de heftigere albums van Tribe After Tribe, dit doet overigens absoluut niets af aan de kwaliteit en de eigenzinnigheid die men al jaren tentoon spreid. Relatief simpele rockers als ‘Holy City Warriors’ en ‘Shock And Awe’ worden net zo makkelijk opgevolgd door ongrijpbare nummers vol met afwisseling zoals ‘Burning Bush’ (hoezo dubbelzinnig?), ‘Truth And Reconciliation’ en ‘Exodus 2000’ (hoezo bijbels?). Bovendien kan niemand beter een ballad in elkaar zetten met gillende gitaren, Afrikaans aandoende zangeressen en tribal invloeden zoals Robbi Robb (luister naar ‘Chiron’). De Zuid Afrikaanse achtergrond van Robbi komt nog steeds terug in de muziek. Tribe After Tribe is daarmee de ultieme kruisbestuiving tussen westerse rock en wereldmuziek. Als men dit ook nog eens weet te verpakken in een moddervette productie dan is “M.O.A.B.” het beste rock album van 2008 voor een klein publiek. We verklaren Robbi nog net niet heilig, maar hij komt er wel dichtbij.