Het album Wake the sleeper uit 2008 was een indrukwekkende comeback plaat van deze sympathieke Britten. Hoewel, eigenlijk was er geen sprake van een comeback omdat Uriah Heep nooit weggeweest is. Er zat alleen zo’n tien jaar tussen Wake the sleeper en voorganger Sonic origami. Op het podium is de band al jaren zeer populair. En terecht. Het optreden op Bospop vorig jaar was een van de hoogtepunten van het festival.

De verwachtingen voor het nieuwe album waren dan ook hooggespannen. Zeker omdat Wake the sleeper een van de beste albums is die de band ooit gemaakt heeft. En gelukkig hoeven we niet weer tien jaar te wachten. Into the wild blijkt een uitstekende opvolger te zijn. Met wederom Mike Paxman (Status Quo, Asia) als producer klinkt Uriah Heep nog steeds vitaal, energiek en gedreven. Vooral drummer Russel Gilbrook, voor het eerst te horen op Wake the sleeper, heeft de band een enorme schop onder de kont gegeven qua energie. Luister maar eens naar het magistrale I can see you.

Maar ook het titelnummer, Money talk, I’m ready, Southern star en Believe zijn geweldige rocksongs. Alle typische Uriah Heep ingrediënten zijn zeer smaakvol verwerkt. De koortjes, de zanglijnen, de keyboards, het is allemaal onmiskenbaar Uriah Heep. Oudgediende Mick Box voelt zich als een vis in het water tussen al dat geweld en gaat ouderwets tekeer op zijn wah-wah pedaal. Toch maakt zanger Bernie Shaw de grootste indruk. Wat is dat toch een fenomenale zanger. De man bezit alle facetten die een goede zanger moet hebben. Zijn stem is krachtig en rauw maar op de juiste momenten ook melodieus en ingetogen. Bovendien heeft hij op het podium een geweldige uitstraling waar veel (jonge) zangers van nu een voorbeeld aan kunnen nemen.

Fans van Uriah Heep hebben er weer een juweeltje bij om te koesteren maar ook als rockliefhebber kun je met Into the wild prima uit de voeten. Petje af!