cover VanderbuystVanderbuyst is de band die ons terug  doet denken aan de hardrock van eind jaren 70, begin jaren 80, met hun wuivende lange manen, ultra-strakke spijkerbroeken, Judas Priest t-shirts met afgeknipte mouwen, hoge Adidas sneakers en flying-V gitaren. Die band heeft een nieuwe plaat uitgebracht. Is Vanderbuyst modern of vernieuwend? Nou nee, ik zou bijna zeggen “Gelukkig niet”. De band geeft de tijdgeest een dikke middelvinger en doet gewoon wat ze het liefste doen:  De melodieuze hardrock en metal uit het begin van de jaren 80 nieuw leven in blazen. En dat doen ze goed, getuige wat de band sinds haar oprichting in 2008 bereikt heeft: 3 albums, meer dan 400 shows over de hele wereld inclusief China, voorprogramma van Saxon, Ozzy Osbourne en Judas Priest.

Laat “At The Crack Of Dawn” een trendbreuk zien met het verleden? Nou nee ook niet, de plaat staat vol met catchy hardrock waarbij de gitaarriffs je bijna letterlijk om de oren vliegen, net als op de eerdere albums.

Nummers als “At The Crack Of Dawn”, “Catch”  en “Light My Dynamite” blijven meteen in je kop hangen en klinken bij het eerste gehoor al bijna alsof ze altijd bestaan hebben. Alleen is de sound wat rauwer en harder dan op “Vanderbuyst” en “Flying Dutchmen” en lijkt de band beter in staat  om het livegevoel op plaat vast te leggen.

“Lost in Discotheques” is een beetje een vreemde eend in de bijt met een ritme wat het dichtst in de buurt komt van disco, waarop je zowaar kunt dansen zonder te headbangen. Zonder gelijk de band te kopiëren doet dit nummer denken aan Kiss in de tijd van “I Was Made For Loving You”.

Op de momenten dat de band wat gas terug neemt hoor je pas echt goed wat een geweldige muzikanten Willem, Jochem en Barry eigenlijk zijn, de beste voorbeelden hiervan zijn “On And On” en “Sweet Goodbye” .

Al met al laat “At The Crack Of Dawn” geen revolutionair ander Vanderbuyst horen, maar wel een band in topvorm die er prima in is geslaagd de intensiteit en energie van hun liveshows op plaat vast te leggen. Het album is verplichte kost voor de liefhebbers van Judas Priest en Saxon, maar geen enkele rockliefhebber zal zich hier een buil aan valllen. Het beste nieuws is dat de band weer uitgebreid gaat toeren na het verschijnen van haar nieuwe album en een uitbundige, zwetende club is en blijft toch de natuurlijke habitat van Vanderbuyst.