De reacties naar aanleiding van het onlangs uitgebrachte album Crystal eye waren overwegend positief en het leek er dan ook op dat er voor Vengeance weer goede tijden aan kwamen. Qua optredens loopt het echter nog niet storm. Van een tour is zelfs helemaal geen sprake want het optreden in The Rock Temple is ( na Waalwijk een week eerder) pas de tweede keer dat de band sinds het uitkomen van het album op het podium staat.

Wellicht hebben de bandleden ook andere verplichtingen en is dat de reden dat een echte tour er logistiek niet inzit. Feit is wel dat er ondanks de beperkte optredens slechts een kleine 100 bezoekers de weg naar The Rock Temple weten te vinden deze avond. Daar kan zelfs de aanwezigheid van drummer Chris Slade (AC/DC, Manfred Mann, The Firm) niets aan veranderen. En dat is eigenlijk veel te weinig voor een band  met zo’n lange historie. Misschien speelt het ook mee dat het bevrijdingsdag is en dat er door hele land bevrijdingsfestivals plaatsvinden.

Zanger Leon Goewie is nog altijd het boegbeeld en de drijvende kracht van Vengeance. Ook vanavond gaat hij weer als een razende tekeer. Die gedrevenheid is mooi om te zien maar het is ook duidelijk dat de “geneugten des levens” hem enigzins parten spelen. Zijn stem is niet altijd optimaal en van zijn praatjes tussendoor valt af en toe geen chocola te maken. Toch komt Goewie ermee weg want de man heeft nou eenmaal iets onweerstaanbaars. Gitarist Timo Somers heeft de rol van zijn vorig jaar overleden vader Jan prima op zich genomen en de toevoeging van Slade op drums is een schot in de roos. De routinier is inmiddels 65 jaar oud maar drumt nog altijd als een jonge hond.

Van Crystal eye worden maar liefst 6 nummers gespeeld waaronder het titelnummer, Promise me, Barbeque en Whole lot of metal waarmee het optreden voortvarend van start gaat. De meeste bijval krijgen uiteraard de publieksfavorieten als Arabia, May heaven strike me down, Rock and roll shower en het geweldige Dreamworld. Persoonlijke favorieten als She’s the woman en Only the wind worden helaas niet gespeeld. Vooral het ontbreken van She’s the woman is opvallend gezien de vele verzoekjes vanuit de zaal. De band gaat echter niet overstag. Zelfs niet in de toegift waarin we voor de tweede keer Rock and roll shower krijgen voorgeschoteld. Hoe is het mogelijk dat een band met zo’n back catalogue twee keer hetzelfde nummer speelt?! Blijkbaar is er geen tijd genoeg geweest om meer nummers te repeteren. Een andere reden kan ik er niet voor bedenken. Desondanks was het toch een geslaagd avondje Vengeance in de altijd gezellige omgeving van The Rock Temple.