Vanmiddag is een “Mario’s Metal Mania” middag in The Little Devil in Tilburg: maar liefst 3 bands uit het metal genre staan op de planken. Lord Vulture, Skullsuit en headliner Vicious Rumors hebben de taak om het pubiek te vermaken. Het is mijn eerste bezoek aan deze rock-kroeg van Tilburg, en ik ben benieuwd wat me te wachten staat…

[singlepic id=18577 w=320 h=240 float=left]Om eerlijk te zijn: mijn verwachting was een kroeg met daarin een podium. Verrast ben ik dan ook als blijkt dat ik achterin door nog een deur moet, om dan pas in de eigenlijke concertzaal terecht te komen. Deze zaal zal plaats kunnen bieden aan een kleine 150man, en het podium maakt deel uit van de zaal. Kortom: ideale omstandigheden voor een absolute afwezigheid van afstandelijkheid tussen het publiek en de band, precies zoals ik het graag zie!

Mijn treinreis is helaas niet helemaal soepeltjes verlopen, waardoor ik het optreden van Lord Vulture heb moeten missen en binnenkom als de heren van Skullsuit net aan de setlist begonnen zijn. Deze band is een vijfmansformatie die begin 2011 opgericht is, en kort daarna de demo “Raw, Loud, Immoral but Evident” aan het publiek presenteerde. De titel van de demo is hoe de band zichzelf muzikaal gezien ook op de eigen website presenteert, en live blijkt al snel dat de band een mooie aanloop naar de headliner is: met rauwe (power) metal laat het geluid zich eigenlijk best goed benaderen. Qua show staan de heren bol van de testosteron: de ene macho pose na de andere wordt aangenomen. Precies zoals het bij deze muziek hoort! Om het rock ’n roll gevoel nog wat verder te verstevigen wordt door frontman Roy regelmatig z’n kater genoemd, en als breaking the wall, circles of hell, lost souls, napalm, love is not the answer, my fallen friend, confess en made by hate afgerond zijn, zit bij mij de stemming er al goed in.

Het is voor mij de tweede keer dat ik Vicious Rumors deze maand live zie: 2 augustus jl. was ik ook getuige van hun optreden in The Rambler in Eindhoven. Dat smaakte zo naar meer dat ik de kans om ze nog geen 4 weken later weer live te kunnen zien niet aan me voorbij laat gaan: dus kom maar op!

[singlepic id=18587 w=320 h=240 float=right]De ombouw van het podium is heel herkenbaar: bassist Stephen neemt het heft in handen en loodst de geluidsman met de precisie van een zwitsers horloge door de soundcheck heen: alles moet perfect zijn. Dat dit met vakmanschap gedaan is, blijkt al meteen tijdens het eerste nummer: in een niet al te grote zaal waar de backline een wezenlijk onderdeel van het geluid vormt een flink aantal uitgebalanceerde decibellen produceren is geen gemakkelijke opgave, maar als geopend wordt met het fantastische murderball staat het geluid als een huis!

Er is geen setlist aanwezig op het podium, dus even spieken als vorige keer wat het volgende nummer gaat worden is er deze keer niet bij. Wat dan weer wel te verwachten is: er zullen geen grote verschillen met de vorige keer zijn. En precies volgens verwachting komen o.a. digital dictator, soldiers of the night en down to the temple voorbij en wordt zeker het laatste album razorback killer niet vergeten met naast het openingsnummer o.a. black, bloodstained sunday en let the garden burn.

Vicious Rumors behoort met een geschiedenis die 33 jaar terug in het verleden gaat en een flinke hoeveelheid albums absoluut niet meer tot de kleintjes. Waarom staat zo’n band dan in godsnaam in een zaaltje te spelen waar je met moeite 150 man in geduwd krijgt, i.p.v. dat ze op een open air festival tegen (tien)duizenden metalheads aan kunnen kijken? Wel, het antwoord op deze vraag wordt door Brian gegeven: ze voelen zich in Nederland enorm thuis, en het enthousiasme en het (persoonlijk) contact met de fans wordt sterk gewaardeerd. Dat dit geen commercieel aandachtspraatje is, is te zien aan de stemming in de zaal: net als in The Rambler maakt de band geen feest voor het publiek, maar juist met het publiek. In de volle zaal loopt de temperatuur dan ook letterlijk flink op tijdens het optreden, en ook nu kan Brian het niet laten om een rondje te crowdsurfen.

Aan alles komt een einde. Alleen wacht de band deze keer niet het scanderen van het publiek af, maar geven ze aan maar gewoon direct terug te komen voor de toegift. Waardering alom, alle registers worden nog eenmaal open getrokken maar daarna verplaatsten de activiteiten zich toch echt naar de merchandise stand, waar ook nu de band iedereen te woord staat.

Bob Capka, het was kort, maar het was leuk om je weer even gesproken te hebben!

[nggallery id=1544]