[singlepic id=17937 w=320 h=240 float=left]Het Nederlandse Gloria Victis is de band welke mag openen vanavond. Met een korte historie (de band is opgericht in het jaar 2009) heeft de band toch al een flink verleden achter de rug. Na de eerste 2 jaar, waarin ze support waren voor o.a. Vortex, Hysterica & Martyr volgde een periode van rust als gevolg van een flinke bezettingswisseling. Anno 2012 heeft de band een nieuwe bezetting, en zijn ze er weer helemaal klaar voor.

Het is voor mij de eerste keer dat ik (van) ze hoor, en ik moet zeggen dat er bij mij meteen bij aanvang gemengde gevoelens opkomen: het samenspel klinkt allemaal niet zo lekker, en de zang lijkt volkomen los te staan van de muziek, de stem integreert niet, maar lijkt er gewoon los bovenop te liggen. Toch lijkt het er op dat dit zenuwen / onwennigheid zijn voor het optreden en het verassend hoge bezoekersaantal van The Rambler op deze doordeweekse avond, want reeds bij het tweede nummer zet zich een stijgende lijn in de performance in. Het samenspel wordt sterker, de zanger wint zichtbaar aan zelfvertrouwen en weet met zijn enorme expressie de aandacht te pakken en vast te houden. Muzikaal gezien zit de kracht in een combinatie van een erg toegankelijk en aantrekkelijk klinkende ritmesectie, stevige gitaren en een zang welke wisselend integreert in de muziek maar anderzijds soms naar een muzikaal ondersteunde monoloog neigt. Sceptisch door een weifelende start weet de band zichzelf snel te corrigeren en zeer sterk te eindigen.

[singlepic id=17945 w=320 h=240 float=right]Als na een korte pauze en kritische soundcheck Vicious Rumors af mag trappen, wordt meteen hoog ingezet met Murderball, afkomstig van het laatste album Razorback Killers. De vlam slaat meteen over op de intussen goed volgelopen kroeg, en na een paar nummers wordt al weer snel duidelijk dat 1) old school metal met vleugjes glam rock en hair metal nog steeds waanzinnig klinken en 2) deze band uit de San Fransisco Bay Area met 33 jaar bestaanservaring een live show weet neer te zetten waar velen alleen maar van kunnen dromen…

Als we via Crest, Digital Dictator en Minute to Kill intussen bij Soldiers of the Night aangekomen zijn, is dat (i.i.g. voor mij) het eerste hoogtepunt van de avond. Muzikaal gezien misschien een beetje vreemde eend in de bijt in het repertoire is het een van mijn favorieten. Bekend bij alle aanwezigen zorgt het hoge meezing gehalte voor een flinke portie “audience participation time”. Na dit nummer uit de beginperiode volgt er weer eentje van het laatste album: Razorback Blade. De band houdt het tempo er in, zanger Brian is vanavond erg goed bij stem en met zijn blikken en interactie zorgt hij er voor dat de bezoekers op de voorste rijen bij het optreden betrokken worden en blijven.

Het is sinds deze tour dat gitarist Bob Capka meespeelt, en ondanks het feit dat hij niet imponerend van postuur is, zijn de mix van macho houding, gepaste muzikanten arrogantie maar vooral zijn gitaarspel er de reden van dat niemand om hem heen kan. Het is duidelijk: Brian heeft er een concurrent bij op het podium die in de spotlight wil staan! Snoeihard volgen Black, Bloodstained Sunday, Ship of Fools, Lady took a chance, Abandoned, Let the garden burn en als we bij Don’t wait for me zijn aanbeland zit de stemming er zo goed in dat Brian een poging tot crowdsurfen onderneemt en al zingend een rondje maakt. Hoogtepunt nr. 2: check! Na dit hoogtepunt volgt echter meteen het dieptepunt van de avond: Het volgende nummer Down to the Temple is het laatste…

Zoals te verwachten is het na afloop een flinke drukte bij de merchandise, waar shirts & albums gretig aftrek vinden. Ondergetekende maakt nog een praatje met Bob. Deze sympathieke gitarist ontbreekt het volledig aan sterallures en vertelt enthousiast hou gecharmeerd hij is van The Rambler en hoe geweldig hij de sfeer gedurende het optreden vond. Met de band gemengd onder de bezoekers komt er langzaam aan toch een einde aan deze avond. Een avond, dat ik Vicious Rumors voor de 2e keer live gezien heb. Beide keren bij The Rambler. En beide keren met een optreden wat ik niet snel zal vergeten. Ik kijk al uit naar het volgende, wat niet lang zal duren als ze de 26 in The Little Devil in Tilburg staan…

[nggallery id=1512]

[nggallery id=1513]