Er zijn van die bands waarvan je denkt en vooral hoopt dat ze het heel ver gaan schoppen. De Virginmarys uit Engeland zijn daar een perfect voorbeeld van. Zelden een band gehoord met zoveel potentie qua songmateriaal, uitstraling en passie.

De Virginmarys is een drie-mans formatie bestaande uit zanger/gitarist Ally Dickaty, bassist Matt Rose en drummer Danny Dolan. Muzikaal is het een mengelmoes van psychedelische jaren 60/70 rock met een heel moderne sound. Bovendien klinken de nummers zeer origineel en verfrissend waardoor je echt het gevoel hebt naar iets “nieuws” te luisteren.

Voor velen zal Cast the first stone de eerste kennismaking zijn met de Virginmarys ondanks dat hun debuutalbum Self Medication al in 2008 uitkwam. Dat album is eigen beheer uitgebracht en is vrijwel onopgemerkt gebleven. Het ziet er naar uit dat dit met Cast the first stone niet gaat gebeuren want er is veel werk van gemaakt om dit mini-album tot een succes te maken. Zo is Toby Jepson (Little Angels/Gun) verantwoordelijk voor de productie en is het album gemixt door niemand minder dan Mike Fraser. (O.a. Metallica/The Cult/Whitesnake/ACDC) Uiteraard is het een hele eer om met iemand als Fraser te mogen werken maar het kostenplaatje is er dan ook naar. Vandaar dat er maar zes songs op dit album staan. Meer zat er financieel gewoon niet in. Het resultaat is er echter wel naar want de sound staat als een blok beton.

Het album opent ijzersterk met het vette Bang bang bang. Een prachtig zweverig gitaargeluid, zware drums en de hartstochtelijke vocalen van Dickaty grijpen je direct bij de strot. Dat geldt ook voor het fantastische Nothin’ to lose en het sublieme Out of mind. Zoals gezegd, Cast the first stone zal voor velen de eerste kennismaking zijn met deze geweldige band en dat zal waarschijnlijk de reden zijn geweest om twee nummers van het debuutalbum opnieuw op te nemen. Portrait of red en het fenomenale Off to another land klinken nu nóg overtuigender dan op het debuut. En mocht je na deze vijf songs nog steeds niet overtuigd zijn dan zal het afsluitende titelnummer je alsnog over de streep trekken. Een nummer dat ontroerend mooi en ingetogen begint en vervolgens losbarst en alles herbergt wat de Virginmarys zo bijzonder maakt. Vooral de emotievolle stem van Dickaty zorgt voor een brok in de keel.

De afgelopen twee jaar hebben de heren continu door Engeland getourd waardoor er al een behoorlijke fanschare is opgebouwd. Met name rondom thuisbasis Manchester. Dit jaar mochten ze ook op tournee met Gun, New Model Army en Terrorvision en staan ze geprogrammeerd tussen de groten der aarde op het Download Festival in Donnington. Live is de band een ware sensatie. Ik ben in de gelukkige omstandigheid geweest om de Virginmarys een aantal keren live te mogen zien in Engeland en kan dan ook niet wachten tot de oversteek wordt gemaakt naar het vaste land. Laten we hopen dat dit moment niet lang op zich zal laten wachten.