Een album met als thema geweld tegen vrouwen en vrouwenmisbruik.

Dat klinkt zwaar, maar zo klinkt het album niet. De band Wait Hell In Pain bestaat uit zangeres Kate Sale, gitarist Stefano Prejano,  bassist Alfonso Pascarella, toetsenist Marco Novello en drummer Stefano Rossi. De band vertelt in ruim vijftig minuten het verhaal van May, de fictieve hoofdpersoon. Zij heeft langdurig geleden onder lichamelijke en psychische intimidatie door een manfiguur. Langzaam maar zeker raakt ze uitgeput van deze situatie en als ze aan het eind van haar uithoudingsvermogen komt, denkt ze na om hem te vermoorden. Ondanks dat dan het verleden niet gewist wordt lijkt het de enige uitweg, de enige manier om te voorkomen dat ze doordraait. Haar lichaam draagt de wonden en er zitten littekens op haar ziel en ze wordt sterker. Het is tijd voor de beslissingen, ben ik de wolf of de prooi.

Hoe het afloopt moet de luisteraar zelf horen, dat is niet iets om hier te schrijven. Het album zit goed in elkaar, de nummers zijn stevig en melodieus. De krachtige stem van Sale weet zich zonder problemen te nestelen tussen de gitaar riffs van Prejano. Rain In May is het absolute hoogtepunt van het album, emotioneel en sterk gezongen. Sale is overtuigend in haar zang, agressief en hard waar het nodig is, dan weer rustig en kalm.

Als afsluiter staat She Wolf op het album, een nummer van David Guetta, maar nu volledig omgetoverd naar een stevig rock nummer. De band heeft zich het nummer eigen gemaakt. Er staan tien zeer goede tracks op dit album, en de luisteraar blijft geboeid zitten om te horen hoe het af gaat lopen met May. Dat is de sterke kant van de band, zowel tekstueel als muzikaal is het allemaal er indrukwekkend.