Bij het horen van de naam Whispers Of The Dragon gingen de eerste gedachten richting een metal band die het epische gevecht van een ridder tegen een gevaarlijke draak zou beschrijven, niets is echter minder waar. Whispers Of The Dragon creëert een mix van dark ambient, new age met wereldmuziek. De verschillende zangeressen zijn duidelijk beïnvloed door Oost Europa en het Midden Oosten. De muziek kan echter naast diezelfde Midden Oosten invloeden net zo makkelijk opgebouwd zijn met Afrikaanse ritmes zoals bij opener ‘Gypsy’. Dit Multiculturele gezelschap laat ook horen zich als een vis in het water te voelen in rustige, meer ambient gerichte nummers. Soms zwevend met een donkere ondertoon zoals in ‘Black Abby’ waarin een kerkorgel op de achtergrond van een vervormde vrouwenstem de sfeer bepaald. Het daaropvolgende enigszins zweverige ‘Nepal’ borduurt voort op het in ‘Black Abby’ ingezette thema, terwijl het daaropvolgende ‘Darkmoor’ een typisch instrumentaal New age nummer is. Moeilijker te bevatten is het wanneer de tribal invloeden gemixt worden met de zweverige New age zang (’Asension’), maar Whispers Of The Dragon komt helemaal in haar element aan het einde van deze CD. Eerst is er met ’Yesterday’ nog een ballad die rustige voortkabbelt, maar dan met ’Call To Prayer’ ontvouwt zich de kracht van Whispers Of The Dragon. ‘Call To Prayer’ brengt mysterie, onbehagen en schoonheid. Dit nummer lijkt de ongrijpbaarheid van de islamitische wereld door het westen te combineren met de schoonheid van hetzelfde werelddeel. Denk ‘1001 nacht’, maar dan met de dreiging van extremisten. Die schoonheid komt ook terug in het langzaam opgebouwde ‘Serpentine’, terwijl ‘Elasia’ ons rustig in slaap wiegt. “Gypsy” is echt een CD om te ontdekken. Als de namen Irfan, Stellamara, Dead Can Dance of Delerium je hart sneller doen laten slaan dan is “Gypsy” zeker het proberen waard.