Female fronted power metal uit Italië.

Dit is alweer het tiende album van deze Italiaanse rockers. Opgericht in 1988 heeft de band haar status reeds lang bevestigd en waargemaakt. In 1995 kwam het eerste album I Won’t Burn Alone uit, waarna er regelmatig, met tussenpozen, een nieuw album verscheen. Zangeres Federica de Boni heeft een kenmerkende stem, niet te hoog en voorzien van wat scherpe randjes. De zeskoppige band heeft twee gitaristen in de gelederen, de heren Tony Fonto en Danilo Bar, die samen voor het nodige geweld zorgen. Stuwende solo’s en vuige riffs worden overdadig ten gehore gebracht, maar alles in dienst van de compositie. Drummer Alex Mantiero kan zich volop uitleven in de uptempo nummers, zoals bijvoorbeeld in het snelle Grace O’Malley.

Het hele album duurt bijna een uur. Een uur dat voorbij vliegt bij het beluisteren. Afgezien van het openingsnummer Endless Rage, dat klassiek aandoet, staat het nummer vol met stevige, snelle rocknummers. Nummers als Metal Indian, Shieldmaiden en Warrior Spirit vragen om een groot uithoudingsvermogen, het tempo moet hoog blijven. Toch is het niet alleen gierende gitaren en beukende drums. Er zitten mooie, langgerekte melodieuze stukken muziek tussen, en ook het gebruik van een koortje wordt niet geschuwd. I Am Your Queen begint met een vocaal duel tussen man en vrouw, gevolgd door agressief gitaarwerk, strakke drums en melodische koortjes. De zang doet af en toe denken aan klassiek werk in plaats van rock.

Twaalf sterke nummers lang weet de band te overtuigen, hier staat een band die nog steeds weet hoe een goed album afgeleverd moet worden. De fans worden op hun wenken benieuwd, zij krijgen wat ze willen, twaalf nummers om stevig op te headbangen!