cover wolf alice my love is coolWolf Alice wordt gezien als een veelbelovende band uit Engeland. Ze verwierven al faam door uitgeroepen te worden tot ’best doorbrekende band’ in 2014 bij de UK Festival Awards en kregen lovende recensies bij NME en BBC Radio, maar ook in Nederland bij 3FM. Van oorsprong speelde de band muziek binnen het folk-genre maar hebben zichzelf uitgevonden en zijn een andere richting ingeslagen. Een richting waarbij gitaarpop en toverachtige melodieën gemixt zijn onder leiding van frontvrouw en gitarist Ellie Roswell.

De indierock van Wolf Alice past net binnen de grenzen van Rockportaal. De betoverende melodieën zoals in Turn To Dust hebben sterke overeenkomsten met de muziek van een Heather Nova of in Your Loves Whore met de oude muziek van The Cocteau Twins. Opvallend in het laatste nummer is het stevige drumgeluid dat het nummer de nodige kracht meegeef en waarbij zang en gitaarpartijen elkaar netjes afwisselen. Meer sferische stukken komen we tegen in het serene Lisbon, Soapy Water en The Wonderwhy. Maar ook in Swallowtail, dat echter naar het einde toe werkt naar een meer uptempo eruptie. Tot nu toe aardig ’indie’, maar waar vinden we dan de kracht van de ’rock’? Dat vinden we meer terug in de eerste single van het album: Giant Peach. Dit nummer is een van de meer krachtige nummers op het album. Daarbij komt de factor rock ook terug in Bros en Fluffy. Hoewel de band veelbelovend is grijpen ze naar mijn idee in deze twee nummers terug naar respectievelijk het distortiongeluid van The Jesus And Mary Chain en in het (wellicht chaotische/hysterische) geluid van The Pixies.

My Love Is Cool is een album waar door menigeen lang op is gewacht. Of het het wachten waard is geweest, moet je zelf beluisteren. Wolf Alice is in ieder geval een band die op Lowlands hoge ogen zou kunnen gooien en anders zeker op het Best Kept Secret op 21 juni.