De W2 trapt vanavond het nieuwe seizoen af met een concert van een tweetal ietwat popperig bands. Het Groningse MakeBelieve speelt in het voorprogramma van het Amerikaanse Yellowcard. Dat dit een goed affiche is blijkt uit de enorme rij veelal jonge bezoekers die netjes om acht uur aanwezig zijn. Alleen jammer dat de deur pas om half negen open gaat.

[singlepic id=12261 w=320 h=240 float=left]Extra jammer omdat MakeBelieve om kwart voor negen aftrapt en de file naar mijn idee nog niet is opgelost. In elk geval is het nog redelijk makkelijk bewegen in de buurt van het podium. De band speelt in elk geval met flink enthousiasme. Het publiek lijkt nog wakker te moeten worden want het gaat er niet meteen in mee, al wordt er natuurlijk weer leuk gegild her en der.  De set list begint met een flink aantal poppie liedjes die naar mijn mening te mat, te lief overkomen. Pas tegen het eind krijgt het een wat meer rockerig karakter waardoor het m.i.  pas echt interessant wordt. De vraag “wie komt er wel eens in de disco?” had me echter al naar het café gejaagd.

[singlepic id=12273 w=320 h=240 float=right]Wellicht dat de mannen uit Groningen nog wat beter naar hun voorbeelden luisteren, want Yellowcard laat vanaf de eerste tonen weten dat ze gekomen zijn een feestje te vieren. Binnen een minuut staat de zaal in de brand. Zij weten het vuurtje dus wel te ontsteken.  Pogingen tot crowd surfen, circle pits, walls je kunt het zo gek niet bedenken. Iets wat je typisch in de kelders van Dynamo verwacht, maar het past helemaal bij deze uit Florida afkomstige band. De set list bestaat uit een mengelmoes van oude songs en nieuw materiaal dat op de nieuwe CD “When You’re Through Thinking, Say Yes” te vinden is.  Het typische geluid afkomstig van de viool van Sean Mackin, de stevige en vooral bere strakke drum en bas lijn , en het enthousiasme van Ryan Key, maakt  dat de W2 en prima aftrap van het seizoen te pakken heeft.

[nggallery id=1012]

[nggallery id=1013]