yorickvannordenToen in het jaar 2009 de band Johan er mee ophield, heb ik even stilletjes geweend. Want niet alleen stopte de stroom geniale en melodieuze songs van componist Jacob de Greeuw, maar moesten we ook afscheid nemen van Johan live met leadgitarist Maarten Kooijman. Zijn solo’s op gitaar sprongen er uit door zijn originele en lyrische benadering van gitaarspelen en zijn prachtige sound, zijn inbreng bracht de band onmiskenbaar naar een hoger plan.  

Kooijman speelde daarna met Alex Roeka, Ellen ten Damme en Tim Knol. Nu heeft hij zich gevoegd bij de liveband van Yorick van Norden, samen met zijn Johan-collega, bassist Diets Dijkstra. De band, gecompleteerd door drummer Kees Schaper doet een clubtour waarvan vanavond de laatste is.

Haarlemmer Yorick van Norden heeft net als De Greeuw de gave om melodieuze pakkende songs te schrijven, geïnspireerd door de Beatles, Harry Nilsson en Crosby, Stills, Nash en Young.  De nieuwe cd Happy Hunting Ground, kwam kort geleden uit en trakteert op verhalende liedjes die op het eerste gehoor zorgeloos en happy klinken. Bij vaker beluisteren blijken ze echter toch een stuk gelaagder. Credits mogen trouwens ook gegeven worden aan muzikant en tekstschrijver Maarten Veldhuis (welbekend in de Haarlemse scene) die voor een groot deel meeschreef aan de cd. Ook hij staat in het publiek.

Deze avond is de bovenzaal van Paradiso volgepakt en Van Norden toont zich verbaasd: “het lijkt wel vol”. Ze gaan los en spelen alles van het nieuwe album. De frontman zingt met een enigszins bijtend timbre dat aan de rockende John Lennon doet denken. Helemaal niks mis mee, want hoewel je de inspiratiebronnen duidelijk hoort, is deze muziek toch helemaal Yorick van Norden. Hij probeert ook een nieuw nummer uit en dat wordt uitstekend ontvangen.

Midden in de avond zingt de zanger twee liedjes solo, I Fly A Kite en Who Knows, Maybe. De rijen achteraan zijn niet helemaal stil maar het lukt hem toch om de aandacht te pakken voor deze verstilde liedjes. Mooi! Maar met zijn allen klinkt de band toch zó ontzettend lekker. Ik sta echt te genieten van nummers als Blood Money en Strangehold. Als Yorick het laatste nummer aankondigt denk ik ‘nu al?’. Ze sluiten af met het Oosters getinte Tangier, hier mag Kooijman al zijn talenten in de strijd gooien en dat doet hij dan ook. Ook drummer Kees Schaper is niet te onderschatten, wat een veelzijdige en gedreven drummer. Na afloop wil iedereen natuurlijk een toegift en dat spelen ze ook. Immigration Man van Graham Nash en David Crosby. Nee, zorgeloos is Yorick van Norden zeker niet, maar wat verpakt hij het goed!

http://www.yorickvannorden.nl

 

[youtube id=”VlZo-nMM_NM”]