Ze noemen zich Goblinsmoker, ze komen uit Durham, Engeland en hun debuut EP Toad King wordt via Sludgelord Records uitgebracht op 14 december. Het is een concept EP over een boze pad die door zijn eigen soort verbannen werd en nu de koning van de goblins is, die zich vrijwillig opofferen om opgerookt te worden. En er is een oorlog op komst. Tolkien eat your heart out.

We hebben hier te maken met het duo Adam (bassist/gitarist/vocalist) en Calum (drums) en hun fascinatie voor loodzware riffs, Black Sabbath, black metal en eehm groen spul. Als je snel een tape hebt kunnen bemachtigen (uitverkocht sorry) krijg je er natuurlijk een aansteker bij. Niet dat je dat nodig hebt om high te worden. Na een tijdje ben je zo gehypnotiseerd door de zware riffs dat het hetzelfde effect heeft. Want Goblinsmoker neemt rustig de tijd om iedere doomriff zo goed en vol mogelijk te laten klinken. Alsof je probeert te lopen in een stinkend moeras in de jungle, omringd door dikke padden. Je komt geen meter vooruit. Zodra het tempo verhoogd wordt ontstaat er een heerlijke groove die je nekspieren lekker aan het werk zetten. En hoewel er maar drie nummers op deze plaat staan (Toad King, Take The Dead, Time To Ride), is ieder nummer tot aan de rand toe gevuld met vieze sludgey fuzz.

Goblinsmoker levert met Toad King een tergend langzame en daarom geniale doomplaat af met een black metalrand. Hoe vaker die zware, gruizige riffs gespeeld worden, hoe dieper het moeras je opslokt. Ik ben benieuwd naar het vervolg. Het schijnt een trilogie te worden.

To be continued…