Dat het overlijden van zanger en boegbeeld Steve Lee in 2010 geen nadelige gevolgen heeft gehad voor de populariteit van Gotthard blijkt deze avond in De Pul waar bijna 500 bezoekers getuige zijn van een prima optreden van de sympathieke Zwitsers. 

Nieuwe zanger Nic Meader heeft de eervolle maar tevens ook ondankbare taak om Lee op te volgen. Hij doet het met verve maar heeft niet zo’n karakteristieke stem als Lee en mist helaas ook de uitstraling en persoonlijkheid die zo kenmerkend waren van zijn voorganger. Maar niemand neemt het hem kwalijk. De echte Gotthard fans zijn allang blij dat de band het bijltje er niet bij neergelegd heeft. En terecht want eerder dit jaar verscheen het prima album Firebirth en ook op het podium maakt de band nog steeds indruk.

De ervaring druipt er vanaf en gesteund door een uitstekend geluid komen nieuwe songs als  Remember it’s me, Give me real, The story is over, Right on en het geweldige Starlight iets krachtiger over dan op het album. Toch reageert het publiek het uitbundigst bij oude krakers als Dream on (waarmee het optreden begint), Sister moon, Mountain mama, het onvermijdelijke Hush en de meezingers Lift u op en Anytime anywhere. Het meezing gehalte is sowieso hoog deze avond. Een bijzonder moment is de oprechte ode aan Lee van Meader middels een mooie uitvoering van One life, one soul.

Gangmaker op het podium is gitarist Leo Leoni die niet alleen enthousiast over het podium raast maar ook nog eens uitstekend staat te spelen. Toch komen een aantal zogenaamde “spontane” momenten juist te gemaakt over maar verder is Gotthard een geoliede machine en is de wisselwerking tussen de bandleden een genot om naar te kijken. Zoals gezegd mist Meader de nodige uitstraling maar hij doet gewoon zijn eigen ding en probeert Lee niet te imiteren. Ook dat is heel wat waard. Afgaande op de reacties uit de zaal deze avond is hij volledig door de fans geaccepteerd. Een goede zaak.