Hij is al vaker in Nederland geweest en ook vandaag weet hij de Ziggo Dome vol te krijgen. Het beloofd dus heel wat, Jason Mraz. Maar omdat een dergelijk grote artiest nooit meteen begint mogen we eerst nog even genieten van het voorprogramma Shawn Berry.

Velen kennen Shawn Berry niet, wat er voor zorgt dat er nog maar weinig mensen in de zaal zijn op het moment dat hij begint te zingen. De muziek sluit goed aan bij die van Jason. De stijl komt overeen en de muziek is eveneens lekker dansbaar, al zou je het niet zeggen als je hem ziet staan. Hanenkam, strakke broek, shirt zonder mouwen, niet de kledingstijl die je verwacht bij reggae / soul muziek. Het thema van vanavond is “Love” en ook Shawn geeft aan dat “Love” zijn religie is. Een van de nummers die hij speelt, en ook echt in de stijl van Jason, is zijn nieuwe single “Right here, Right now”. Een rustig, swingend nummer wat ook verwijst naar de liefde. Het duurt even voordat iedereen los komt, maar na een half uurtje met Shawn is iedereen opgewarmd.

Een klein halfuurtje later is het tijd voor Jason Mraz en het publiek lijkt klaar te zijn om te beginnen. Nadat de zaal helemaal donker is gemaakt start het nummer “The World As I See It” in, akoestisch, met alleen de zang van Jason. Ondertussen is de zaal echt afgeladen vol maar iedereen is stil en staat met open mond te kijken. Als het nummer afgelopen is spreekt Jason de zaal toe: Het thema van vanavond is liefde (zei hij in het Nederlands!). Alle bandleden hebben, net als Jason, zelf een apart streepjespatroon op hun handen of gezicht geschminkt. Jason zelf heeft blauw met witte strepen in zijn gezicht en op zijn onderarm. En de pianist heeft een dergelijk patroon op zijn beide handen. Gedurende het nummer “The Remedy” doet zijn gitaar het niet goed, en dit lijkt gedurende het hele optreden jammer genoeg niet verholpen te kunnen worden. Gelukkig is de rest van het optreden zo goed, dat dit eigenlijk niet echt opvalt.

Vrijwel het hele nieuwe album komt voorbij. Maar er valt duidelijk te merken dat het publiek favorieten heeft, zo zingt vrijwel iedereen mee met zijn bekendste nummers “ I’m Yours” en “Lucky”. Eigenlijk staan er vrijwel alleen maar fans in het publiek want vrijwel elk nummer wordt door de gehele zaal mee gezongen.
Het nummer “Plane” wordt versterkt met bijpassende visuals. Op de schermen is namelijk Jason zelf te zien tijdens het optreden, maar dan vertraagd. Het ziet er echt heel erg goed uit. Ook bij het nummer “Butterfly” worden erg mooie beelden gebruikt. Neon strepen die figuren vormen, waaronder natuurlijk ook vlinders maar ook verliefde stelletjes en andere bijpassende figuren.

Gedurende sommige nummers zingt Jason delen die vrijwel meteen door het publiek na gezongen worden. Normaal vraagt een artiest het publiek om mee te zingen, maar dat heeft Jason duidelijk niet nodig om iedereen aan het zingen te krijgen! De vrouw die percussie speelt tijdens “You F*ckin Did It” gebruikt een Cajon, een trommel-instrument waar je op kan zitten. Tijdens dit nummer is het hele podium leeg behalve Jason met zijn gitaar en deze vrouw met haar Cajon. Het effect is overweldigend want het ziet er heel indrukwekkend uit. Om er nog een schepje bovenop te doen pakt deze vrouw tijdens het nummer drumstokjes en gaat daarmee op de snaren van Jason’s gitaar slaan om zo ook nog even een stukje te helpen gitaar spelen!

Na een korte break komt Jason het podium op met twee van zijn bandleden. Deze groep breid uiteindelijk uit tot 10 personen met verschillende instrumenten. Ze staan bij elkaar als een klein groepje straatmuzikanten, maar spelen een erg zacht liedje: I’m Coming Over. De sfeer die het nummer van zichzelf al mee brengt wordt versterkt door de manier waarop ze het nu neerzetten.

Een show vol verrassingen en erg goede muziek! Daarom mag ook een toegift, bestaande uit drie nummers, niet ontbreken. Het laatste nummer is een van zijn grotere hits in Nederland: I Won’t Give Up. Het is dan ook een waardige afsluiter van een mooie avond in de Ziggo Dome.