Na een veel te stevige maaltijd bij de Irish Pub gaan we gauw naar de Effenaar. Hier treden vanavond een aantal oudgediende metal goden op die ik beiden sinds vorige eeuw al niet meer live heb gezien. Kreator, de duitse trash metal band van weleer en Morbid Angel, een van de grondleggers van de death metal. De bands worden ondersteund door Fueled by Fire en Nile, die beiden ook een stevige pot herrie ten gehore zullen gaan brengen.

Als we binnen komen speelt Fueled by Fire net hun laatste nummer. De zaal is al goed gevuld en er zwiept al het een en ’t ander aan haar door de lucht. De band laat een flinke dosis trash metal horen wat het aanwezige publiek duidelijk kan waarderen.

[singlepic id=19928 w=320 h=240 float=left]De volgende band op het programma is Nile. De band is afkomtig uit Greenville, South Carolina en bestaat al sinds 1993. Het heeft in het verleden in het voorprogramma gestaan van bands zoals Obituary, Deicide en Incantation. Zoals de naam doet vermoeden haalt de band zijn inspiratie onder meer uit de mystiek van het oude egypte.
Nile speelt death metal van een technisch erg hoog niveau. Het nieuwe album “At the Gates of Sethu” is door menig critici erg goed ontvangen en dit live optreden belooft dan ook een goede en snoeiharde set te worden. De set bestaat uit een fors aantal nummers die zonder veel gepraat voorbij razen. Razen is het enige goede woord want het enorm harde trash tempo wat aangehouden wordt is af en toe nauwelijks te volgen. De dubbele bassdrum is zo snel dat er met verbazing gekeken wordt, in plaats van geheadbanged. Zo ook de vingers van de basgitarist, deze zijn een lust om over de hals heen en weer te zien vliegen. Het enige wat er over de muziek op te merken valt is dat het af en toe te complex lijkt. Je ziet het publiek af en toe ook stoppen met headbangen/meeknikken omdat men het ritme even kwijt is. Dit neemt echter niet weg dat de band live staat als een huis. Nummers als “Black Seeds of Vengeance”, “Sacrifice unto Sebek” en het van het nieuwe album afkomstige “Enduring the Eternal Molestation of Flame” knallen als een denderende trein uit de speakers.

[singlepic id=19959 w=320 h=240 float=right]Na een korte ombouw is Morbid Angel aan de beurt. Het was in 1989 dat het eerste album “Altars of Madness” uitkwam en sindsdien is de metal wereld niet meer hetzelfde geweest. Een van de eerste commerciele death metal successen was een feit en er volgde album na album. Vanaf 2003 echter kwam er de klad in, het album “Heretic” flopte hopeloos. Na een switch naar het label Season of Mist en het uitbrengen van het nieuwe album “Illud Divinum Insanus” laat Morbid Angel zien dat het zeker nog niet afgeschreven is. De album namen hebben elkaar sinds het begin alfabetisch opgevolgd en aangezien ze nu pas bij de I zijn is men waarschijnlijk nog lang niet klaar.
Zanger en bas gitarist David Vincent is nog altijd een aparte verschijning. Deze enorme kerel laat horen wat grunten echt inhoudt en laat het publiek genieten van zijn grollende stem. Oudgediende gitarist Trey Azagthoth is de solo´s van vroeger ook nog niet verleerd. Denk Slash, maar dan zonder de hoed en een flink tandje sneller. Feilloos laat hij zijn vingers over de hals van de gitaar tokkelen om zo nummers als “Where the Slime Live” en “Rapture” te laten klinken als vroeger. Drummer Tim Yeung is ongelofelijk om te zien drummen. Na het derde nummer gaat wel zijn shirt uit, schijnbaar krijg je het warm van dat enorme tempo! De Noorse gitarist Thor, beter bekend als Destructhor, wisselt solo´s af met Trey en laat zien dat ook hij meester is in gitaar voor het death metal genre.
Het publiek wordt getrakteerd op zowel nieuwe als oude nummers, de band gaat terug tot aan het allereerste album. Luid wordt er meegegrunt en de nekspieren van menig fan moeten het zwaar ontgelden. De band bewijst nog steeds koning te zijn in de death metal scene en helaas komt er veel te snel aan de set een einde. Als finale krijgt het publiek het nummer “World of Shit” voorgeschoteld en kan men nog een laatste keer helemaal los.

[singlepic id=19951 w=320 h=240 float=left]Dan is het tijd geworden voor de trash metal van Kreator. Er wordt ter voorbereiding een groot wit doek voor het podium opgehangen. Dit gaat niet helemaal zoals het moet, bij het hijsen zwaait de rechter speakerbundel vervaarlijk naar voren. De kettingen zijn echter sterk zat, dus wordt er druk verder gewerkt. De intro bestaat uit een video die op het doek wordt geprojecteerd onder genot van het nummer “Your Own Personal Jesus” in de uitvoering van Johnny Cash.
Als het doek is gevallen blijkt het podium omgebouwd tot een ware hell hole. Langs alle kanten is het podium voorzien van spookachtige schedels van allerlei beesten en is het drumstel op een flinke verhoging geplaatst. De band stormt naar voren en zanger Miland laat horen waar hij goed in is. Zijn scream is een unieke, er is weinig wat er met deze stem te vergelijken is. De set is een flinke, er worden bijna 20 nummers gespeeld waaronder “Phantom Antichrist”, “Enemy of God”, Extreme Aggressions” en “Pleasure to Kill”. Dat Miland van meerdere markten thuis is bewijst hij in “From Flood into Fire” waarin hij clean ook goed weg weet met zijn stem.
De al sinds 1982 bestaande band is nog grotendeels hetzelfde. Sami Yli-Sirniö is de laatste wijziging, hij speelt sinds 2001 de gitaar.  Zowel hij als bassist Christian Giesler laten het gitaarwerk eruit zien alsof het nauwelijks moeite kost. Als je de gezichtsuitdrukking van beiden moet geloven gaat alles van een leien dakje. Dit terwijl het gitaarwerk verre van simpel is, maar het kost beide heren zo te zien geen enkele moeite.

Het concert raast nog voort als we ons richting de uitgang begeven, de goed gevulde zaal van de Effenaar is nog duidelijk aan het genieten van deze metal goden van weleer. Dit bewijst maar weer eens dat deze oude rotten in het vak hun kunst meer dan beheersen, ze heersen!

[nggallery id=1687]

[nggallery id=1688]

[nggallery id=1689]