6 december 2009 is de datum dat ik voor het eerst kennis maakte met Laura Jansen: in een uitverkochte kleine zaal van de Effenaar te Eindhoven voerde ze een act op om kippevel van te krijgen. Helemaal alleen op het podium, slechts vergezeld van haar keyboard maakte deze innemende jongedame een onvergetelijke indruk op mij, en het optreden staat dan ook hoog in mijn lijstje van hoogtepunten van dat jaar.

[singlepic id=9724 w=320 h=240 float=left]Vanavond zie ik haar voor de derde keer live: nu in de grote zaal van de 013 te Tilburg. 300 bezoekers toen tegenover een zaal met een capaciteit van 2300 mensen nu, en ik ben benieuwd in hoeverre ze deze gevuld krijgt met geinteresseerden. Ze is momenteel echter hard aan de weg aan het timmeren, en steeds meer mensen kennen haar en haar muziek. Dit wordt bevestigd door een volle zaal en een lekker gevuld balkon, een teken dat toch zo’n kleine 2000 mensen de moeite hebben genomen om vanavond naar de 013 te komen. Als het tijdstip van aanvang aanbreekt, en Holly Conlan in een dertig minuten durende set het voorprogramma mag verzorgen, is het niemand minder dan Laura zelf die de aankondiging komt doen, en een oprechte verassing tentoonstelt over de hoeveelheid aanwezigen. Het is duidelijk: aan innemendheid heeft deze dame niks afgedaan, integendeel!

Holly Conlan is een uit Los Angeles afkomstige singer songwriter, welke momenteel flink aan bekendheid aan het winnen is in haar thuisland, wat o.a. te danken is aan het feit dat ze op de soundtrack van de film “The Other Woman” te horen is. Ze combineert een aangename stem met haar eigen begeleiding op piano, en ik kan alleen maar respect opbrengen voor het feit dat ze, helemaal alleen vooraan op het grote podium gezeten, binnen no-time de aandacht voor zichzelf opeist: bijna alle gesprekken verstommen al tijdens het eerste nummer, en in de zaal ontstaat in intieme sfeer. Hoogtepunt van haar optreden wordt gevormd door een duet met Laura, en het applaus na “haar” 30 minuten is absoluut terecht. Een perfecte aanloop naar de hoofdact!

[singlepic id=9740 w=320 h=240 float=right]Na een korte pauze betreden Laura Jansen en haar band het podium, en worden door alle aanwezigen uitbundig begroet. Zichtbaar genietend neemt Laura plaats achter haar piano, en trakteert ons op een flinke setlist, waarin natuurlijk de bekende nummers niet mogen ontbreken. Samen met haar band, maar ook helemaal solo, krijgen we een mix van luchtige up-tempo nummers en serieuze, persoonlijke ballads te horen. De cover “Use Somebody” van Kings of Leon krijgt vanavond een spontane wending: halverwege klinkt er een nies in de zaal, en het welgemeende “gezondheid” komt van Laura persoonlijk, waarna ze er zelf zo hard om moet lachen dat ze noodgedwongen een kleine pauze in moet lassen alvorens verder te gaan.

Als ze op een gegeven moment achter haar piano vandaan komt en een ukelele gaat hanteren, volgt er een hele seriuze intro dat het nummer wat ze gaat spelen een cover is, door niemand minder geschreven dan cookiemonster. Er volgt het nummer “If moon was cookie”. Het is nou de derde keer dat ik deze zelfde introductie hoor, maar weer krijgt ze een glimlach op mijn gezicht: er is geen enkele clich√©matigheid in haar presentatie, alleen spontaniteit. En steeds weer die geweldige lach bij haar: ze geniet er duidelijk net zo veel van als de bezoekers.

[singlepic id=9745 w=320 h=240 float=left]Aangekomen bij “Wicked World’ is dit toch echt het einde van het optreden. Einde? No way, niemand laat haar gaan zonder een toegift. En ineens staat ze, omringd door haar band, midden in de zaal, vlak voor de mengtafel. Volledig unplugged krijgen we “I shall be released” te horen. Haar eigen stem en een akoestische gitaar zijn al wat nodig is om een speld te kunnen horen vallen in de zaal. Wie het toch waagt om deze serene stilte te verstoren, krijgt meteen (terecht!) een bestraffend “sssssht” te horen. Vervolgens neemt ze nog eenmaal plaats achter de toetsen, en kondigt aan met het allerlaatste nummer zichzelf helemaal bloot te geven, om het kippenvel veroorzakende “Pretty me” te vertolken.

Haar muzikale kwaliteiten, gevarieerde mix van luchtige en serieuze nummers en haar spontane en innemend voorkomen op het podium maken dat ze mij tot een van haar fans kan rekenen. Laura, hopenlijk tot snel weer!

[nggallery id=787]

[nggallery id=788]