Het 25-jarig jubileum van de W2 in Den Bosch leverde al een aantal bijzondere concerten op. Elke keer weet deze zaal weer te verbazen door een leuke act uit de hoge hoed te toveren. Vanavond lonkt er weer een mooi affiche. De W2, voorheen Willem II programmeerde “vroeger” met grootse regelmaat punk- en hardcorebands en vanavond is dit ook weer het geval. Oude tijden herleven, want met trots presenteert de W2 een avond met Mucky Pup.

[singlepic id=14817 w=320 h=240 float=right] Alvorens de band uit New Jersey aan de bak mag zijn er twee support acts ingeschakeld. De zaal begint langzaam vol te lopen als het Nijmeegse Brat Pack aftrapt. Deze punk/hardcoreband is geen vreemde meer. De afgelopen jaren heeft de band al veel optredens achter de rug en ook in het buitenland waren ze al regelmatig te vinden. Vanavond weten de mannen er ook een energieke sterke show van te maken. Het “pack” wordt geleid door zanger Ken, wat een aparte verschijning is. De zanger schijnt door een of ander incident iets aan zijn been te hebben opgelopen waardoor hij in rare poses op het podium staat. Als de show dan ook even aan de gang kunnen we ook wel snappen dat er iets heeft voorgevallen. Hij is erg enthousiast en energiek en dit komt de show alleen maar ten goede. Ze spelen dan ook een heerlijke set en zorgen voor voldoende variatie. Er zijn veel bands in dit genre die veel op elkaar lijken, maar Brat Pack zorgt er wel voor dat ze niet in het bekende “12 in een dozijn” terechtkomen. De stevige show wordt echter abrupt onderbroken als er een snaar van de basgitaar knapt. Er is geen backupgitaar aanwezig, waardoor er even een gat valt in de show. Improviseren zit er niet in en we moeten echt wachten totdat de snaar is vervangen. Hierna pakt de band het weer prima op en speelt wat songs van hun laatst verschenen album, waar ze ook graag wat reclame voor maken. Een fijne opwarmer om de avond mee te beginnen.

[singlepic id=14829 w=320 h=240 float=left]De tweede act Note To Amy doet het wat minder fortuinlijker. Helaas valt deze band die voor een thuispubliek speelt wel onder het eerder genoemde dozijn. Er zijn minder verrassingen te  bespeuren waardoor deze rockshow wat simpeler overkomt. De band doet wel flink hun best en zweept het publiek goed op. Ondertussen is de zaal al goed volgelopen en hoeft de W2 zich geen grootse zorgen te maken over de bezoekerscijfers. Wel is het vooraan bij het podium misschien nog wat rustig. De band vraagt dan ook om allemaal nog een beetje naar voren te schuiven. De bezoekers van vanavond werken hier wel graag aan mee en zien dat de zanger goed bij stem is en ook de gitaren er mogen zijn. In het half uur wat ze krijgen laten ze veel van hun album “Midnight Arsons/Morning Ghosts”. Ook maakte de band een videoclip van het nummer “Love Is A Dog From Hell” en deze track mag natuurlijk niet ontbreken.  De Bosschenaren timmeren flink aan de weg en een tour naar het buitenland staat op het programma, dus je moet vooral nier raar opkijken als je ze zelfs in Spanje ziet. Ietsjes dichterbij is de show op Paaspop, waar ze ook een plek hebben weten te bemachtigen. De supportacts van Mucky Pup van vanavond beschikken over genoeg potentie en hebben de zaal al aardig klaargestoomd.

[singlepic id=14840 w=320 h=240 float=right] Goede opwarmers is allemaal leuk en aardig, maar het draait natuurlijk om het hoofdprogramma. Vol enthousiasme begroet het publiek Mucky Pup als ze het podium betreden. De band uit New Jersey heeft de zaal goed doen vollopen en nu is het aan hen om het dak er af te laten gaan. Na een enkele nummers is het eigenlijk al duidelijk. De band komt voor een hele leuke avond en heeft er zelf ook behoorlijk wat lol in. Geen grootse kapsones, geen strak gedirigeerde Amerikaanse show, maar een optreden vol met eigenaardigheden. De band bestaat al een flink aantal jaar en geeft al snel een waarschuwing af. De band spreekt hun afschuw uit naar bands die de afgelopen tijd met een reünie bezig zijn en dan met nieuw materiaal op de proppen komen. Vanavond komen er geen nieuwe dingen voorbij. Al het oude materiaal wordt van stal gehaald. Voor velen is dit een opluchting en al snel worden we getrakteerd op hun uitvoering van “Batman”. Dit heeft een positieve uitwerking op het publiek. Er wordt flink gesprongen en hier en daar ontstaat er een pit.

We hebben te maken met een gevarieerd publiek vanavond. Rockers, Punkers en Metal Heads zijn op deze show afgekomen en eigenlijk zie je deze variatie op het podium ook terug. Zanger Chris is een beer van een vent die als een clown het publiek vermaakt. De grappenmaker vertelt over een gitarist van de band die gigantisch fan is van AC/DC, waarna er vervolgens tatoeages van de band worden getoond. Graag zou deze gitarist de hele avond nummers van zijn favoriete band spelen, maar helaas, hij zit in Mucky Pup. Tussen de grappen en grollen door speelt de band heerlijk door en er komen flink wat nummers voorbij. Het publiek brult graag mee en als “Little Pigs” voorbij komt lijkt het alsof iedereen deze tekst wel kent. Ook laat de band graag een paar covers horen. Een ode aan Dio mag niet ontbreken en een sterke uitvoering van “Mother” (van Danzig) knalt er heerlijk in. Stiekem horen we nog wat riffs van AC/DC voorbijkomen, waarop het publiek ook enthousiast reageert. Iemand uit het publiek mag zelfs meespelen met de band. Voor “The Skinheads Broke My Walkman” zoeken ze iemand die op een wasbord wil meespelen en die is snel gevonden. Wel lijkt het allemaal ingestudeerd, want op een eerdere show van Mucky Pup was dezelfde persoon aanwezig. Geheel toeval is het dus niet te noemen.

Als de reguliere set erop zit komt de band nog eenmaal terug. Grote hits als “Hippies Hate Water” en meebruller “U Stink, But I Love U” zijn voor het laatst bewaard. De fans brullen deze nummers vol overgave mee. Mucky Pup weet wel hoe ze een vermakelijke show moeten opbouwen en zorgen voor een prima feest in het jubilerende W2!

[nggallery id=1231]

[nggallery id=1232]

[nggallery id=1233]