[singlepic id=14995 w=320 h=240 float=right]Zaterdag is de eerste echte beursdag. De uitgebreide, gezellig opgezette markt wordt ondersteund door verschillende activiteiten zoals zwaard vechten, een leeshoek en verschillende workshops. Vooral de dansworkshops vallen op, zoals de – tegenwoordig immer aanwezige – balfolk en het niet zo traditionele buikdansen (door de leden van The Violet Tribe). Vandaag is het gezellig druk, maar blijkt dat de muziek niet de eerste aandacht vraagt voor het aanwezige publiek. Die leeft zich eerder uit bij de fotohoekjes, de kramen en het gewoon gezellig samen zijn. Blijft een vreemde gewaarwording voor een muziekfanaat zoals ondergetekende, maar ja, ieder zijn/ haar hobby en zo lang men kan genieten is dat voor iedereen leuk.

De dag wordt echter in stijl begonnen met Faerydae. Rustige luistermuziek met harp, fluit, didgeridoo en percussie geven de eerste bezoekers de gelegenheid om relaxed binnen te komen en te genieten van de sfeer. Vooral de aanvulling met zang (en de Balkan invloeden) heeft Faerydae de laatste tijd goed gedaan. Daardoor is het makkelijker om de aandacht bij het optreden te houden. Gelukkig is het afwisselend genoeg zodat ook de eerste dansers verleid worden. Een prima opening voor Phantasium.

[singlepic id=15013 w=320 h=240 float=left]Daarna kunnen de voetjes nog meer van de vloer bij de Balfolk workshop van de Kelten Zonder Grenzen en gaat het programma daarna naadloos over in het Belgische EmBRIO. Een drietal die de balfolk dansers alle ruimte geeft. Deze wordt ook gegeven voor het imposante podium. Muzikaal gezien staat het als een huis, maar voor de niet dansers wordt het op een gegeven moment een beetje teveel van hetzelfde. Niet de muziek an sich of de kwaliteit van de nummers en het spel, maar meer het feit dat het alleen maar instrumentaal is breekt de band als pure luisteraar wat op. Daar hebben de dansers gelukkig minder moeite mee, die worden eerder tijdens het uur langzaam te vermoeid om door te dansen. Daardoor eindigt een goed optreden met wat weinig publiek voor het podium. Toch heeft EmBRIO dan al lang bewezen sfeer en gezelligheid te kunnen vertalen in fijne muziek.

Hekate creëert dan een andere sfeer. Ook zichtbaar in de kleur van de kleding van het publiek (zwart) voor het podium. Hun laatste CD “Die Welt Der Dunklen Garten” creëert een duister sprookje die muzikaal gebracht wordt in een mix van neo-klassiek, (neo)folk en tribal ritmes. Vooral dat laatste doet het goed bij een deel van het dansende publiek, terwijl toch juist de veelzijdigheid van Hekate de show maakt. Hoewel men nog enigszins zenuwachtig begint lijkt de band haar zelfvertrouwen steeds meer te vinden. Het resultaat is een show vol hoogtepunten voor fans van het genre. De nadruk van de nummers ligt met name op de twee laatste CD’s.

[singlepic id=15027 w=320 h=240 float=right]The Violet Tribe lijkt op voorhand het nodige publiek naar het podium gelokt te hebben. Zal vooral te maken hebben met de vooruitgesnelde beelden van schaars geklede buikdansende vrouwen. Helaas valt het optreden tegen. Muzikaal gezien is het erg eclectisch en soms letterlijk niet meer te volgen. Wanneer men zich beperkt tot oriëntaalse ritmes lijkt het allemaal wel te kloppen (past ook nog eens beter bij de buikdansers), maar wanneer het jazz van de bovenste plank wordt dan wordt ook de buikdans show, net als de muziek, een stuk minder indrukwekkend. Hoewel men een verhaallijn heeft gevonden met een duistere toon valt het plaatje overall toch erg tegen. Daardoor valt het leuke nummer ‘The Steam Song’ wel extra op.

[singlepic id=15037 w=320 h=240 float=left]Na lang wacht komt dan het sluitstuk van vandaag, het Griekse Daemonia Nymphe. Op voorhand aangekondigd als verrassende naam en voor het eerst in Nederland dus dat is eigenlijk iets om mee te maken. Blijkt dat maar weinig publiek te interesseren. Opvallend! Zeker als dit vergeleken wordt met een soortgelijke beurs/ festival in België (Trolls & Legends) in 2009 waar de zaal vol stond om deze unieke band aan het werk te zien. Misschien het tijdstip, het gebrek aan goedkoop/ afwisselend eten (de band speelt op etenstijd), het lange wachten tussen het optreden voordat ze beginnen, de lange dag (van 10:00 uur af in touw zijn is niet makkelijk) of het feit dat Nederland liever een zangeres in een indianenoutfit naar het Eurovisiesongfestival stuurt? Het is in ieder geval crisis, dat is duidelijk 😉 Het optreden is er echter niet minder om. Deamonia Nymphe creëert een mix van folk, Griekse oudheid en een vleugje mystiek. Dit komt beter tot haar recht in een sfeervolle zaal (met rookmachine en minder licht), maar die bij een koude, langzaam leeglopende hal haar betovering behoudt. Je moet dan alleen niet meer om je heen kijken. Het gebruik van nagemaakte Griekse instrumenten geeft deze band haar unieke geluid. De zuivere stemmen van beide zangeressen, gecombineerd met de donkere stem van Spyros creëren een mooie vertelling op en een levendige set. De band wordt vandaag regelmatig aangevuld met leden van Faerydae, wat zijn apotheose kent tijdens een langzaam uitgebreid tribal nummer. Daemonia Nymphe weigert vandaag de kantjes ervan af te lopen, dat siert de band en levert een welverdiend applaus op van degenen die de moeite hebben genomen om deze band aan het werk te zien. De volgende keer, in een betere setting wat betreft aanwezigheid publiek, zal de band de welverdiende aandacht krijgen en zal iedereen roepen dat men er vandaag bij was (zoals bij elk klassiek geworden optreden van een immer bekende wordende band). Wij weten echter beter…

[nggallery id=1248]

[nggallery id=1249]

[nggallery id=1250]

[nggallery id=1251]

[nggallery id=1252]

[nggallery id=1253]

[nggallery id=1254]

[nggallery id=1255]

[nggallery id=1256]

[nggallery id=1257]

[nggallery id=1258]

[nggallery id=1259]

[nggallery id=1260]