Het Zweedse Ashen Sun laat in het begin van Velarium typische Gothic rock/ metal horen. Zwaar gemoed, zanger die bijna spreekt maar toch (vooral ietwat laag) zingt en muziek die relatief traag is. Met slechts zes nummers is het lastig te bepalen of dit nu een album is of een EP. Aangezien het slechts een kleine eenentwintig minuten muziek is klinkt de laatste omschrijving logischer. De eerste vier nummers laten horen wat al vaker te horen is bij andere vergelijkbare Gothic rockbands. Ashen Sun is dan geen uitzondering, maar weet gewoon dezelfde goede kwaliteit te brengen. Fijne nummers, maar wel met alle denkbare clichés. Het hoogtepunt is het titelnummer. De ballad mixt folk met Gothic rock. De (samen)zang past perfect. Door de akoestische aanpak klinkt het als een bombastische Nick Cave. Absoluut mooi gedaan. Het daaropvolgende instrumentale Dreaming of the Dead steekt het titelnummer naar de kroon. De piano geeft dit nummer net wat extra’s. De geleverde kwaliteit komt ergens vandaan. Niemand minder dan Johnny Hagel, bassist en co-schrijver va Tiamat en Sundown is de grote man achter Ashen Sun.