Rond 2020 zag Static Abyss het levenslicht. De band bestaat uit leden van Autopsy en Necrot. De heren zijn behoorlijk productief met drie platen in ongeveer vijf jaar. Plaat nummer drie is The Dying Hunt. Eens kijken wat de heren Reifert (ooit in Death), Wilkinson en Gailey te bieden op hun nieuwste borreling.
Op The Dying Hunt trakteert het drietal oldschool death/doom met de nodige hardcore/crustpunk met een lekker rauw randje. Met Skull Blasted trappen de heren furieus af. Op Lobotomized At Least, Bleeding At Last en Nowhere Forever draaien furieuze blastbeats en meer midtempo doommetal-achtige stukken zich af. Juist de afwisseling geeft The Dying Hunt een heerlijk ziek sfeertje. Wall Of Delusion en Defleshed And Forlon liggen in het verlengde van het eerdergenoemde Skull Blasted en gaan wat meer richting crustpunk.
Vernieuwend is het allemaal niet en hier en daar rammelt het wat qua samenspel en in de muzikale overgangen. Het spelplezier van de heren is er niet minder om en het rommelige karakter draagt juist bij aan het oldschool-gevoel van The Dying Hunt.
Resumerend is The Dying Hunt van Static Abyss een heerlijk pretentieloos plaatje geworden dat prima oldschool tegengif biedt tegen hun meer hypersonische technische genregenoten. Lekker voor de afwisseling!