Het uit Karlruhe afkomstige Mental Cruelty is een nobele onbekende voor mij. Hoewel de muzikale wortels van dit Duitse viertal in de deathcore liggen, heeft de band rond gitaristen Nahuel Lozano en Marvin Kessler de afgelopen jaren hun geluid steeds verder verlegd in de richting van deathmetal en symfonische blackmetal. Met Echoes Of A Forlorn Land zijn de heren toe aan hun vijfde langspeelplaat.
Na een akoestisch intro trapt Mental Cruelty overtuigend af met het verzengende Fenrir, een nummer dat zich het beste laat omschrijven als een amalgaam tussen het betere symfonische werk van Dimmu Borgir en het latere werk van Behemoth. Op Blood For Blood 44K doen Hypocrisy en At the Gates hun intrede en het Oosters getinte Helheim ontwikkelt zich in een snelheidsmonster met heerlijk soleerwerk.
Op Raise The Raven Banner en Frost doen de eerste folkinvloeden zich voor en begeeft de band zich in de mystieke wereld van Enslaved en Wardruna. Cry Of Batariel is wederom een snelheidsmonster dat sterk schatplichtig aan Children Of Bodom en Dark Tranquility. Het afsluitende Ride Of The Valkaries is weer een hybride tussen Dimmu Borgir en Behemoth. Hiermee is de muzikale cirkel mooi rond.
Uit het bovenstaande moge het duidelijk zijn dat dit genootschap hun Scandinavische helden hoog in het vaandel hebben staan. Toch weet Mental Cruelty deze invloeden op knappe en geraffineerde wijze om te vormen tot een geheel eigen geluid en dit te verwerken in puntgave en zeer herkenbare nummers.
Beter goed gejat dan slecht bedacht lijkt in eerste instantie van toepassing op Echoes Of A Folorn Land. Doch meerdere luisterbeurten laat de kwaliteit en eigenheid van deze heren zien. Kortom, erg knappe plaat die voorlopig mijn playlist niet zal verlaten.