Godslave is een Duitse thrashmetalband die al een hele tijd bestaat, maar bijna uitsluitend in eigen land concerten speelt. Met hun nieuwe album – met Godslave als titel – zou daar wel eens verandering in kunnen komen.
Godslave onderscheidt zich in de Teutonen-thrash als positief ingesteld, een beetje als de ‘happy hardrock’ van The Dirty Denims. Positief is bij Godslave dan in de zin van ‘positief agressief’. Hun nieuwe album komt er na een lange pauze en enkele moeilijke momenten in het bestaan van deze Duitse band. De eerste track heet Reset, Rebuild en Reclaim en dat is de samenvatting van dit album. Zoals ze dat zo mooi in het Frans zeggen: reculer pour mieux sauter.
Godslave is een Duitse thrashmetalband, maar hun sound is niet die van de klassieke Duitse thrash. Denk eerder aan Overkill en andere Amerikaanse bands in het genre. Melodieus en modern, maar toch met echo’s van de thrash-grootheden erin. Soms snel en heel agressief, dan weer met wat groove en powervolle melodie erbij. In de lyrics gaat het over het (terug)vinden van innerlijke kracht, zelfontplooiing, hoop en het overwinnen van tegenslag.
Let the Fire Come en The Fire That Calls Me vormen een tweeluik op het album. Je kan als luisteraar zelf invullen waar dat voor dan symbool voor staat: vernietiging (voor de verrijzenis) of troost, met een epische afsluiter van ruim zeven minuten. Op The Fire That Calls Me zingt Laura Guldemond van Burning Witches mee. Of ze haar gekozen hebben om haar prima vocalen of om de deur open te zetten naar meer Nederlandse fans, beide opties zijn verdedigbaar.
Mijn drie favoriete tracks van dit album zijn Reset, Rebuild, Reclaim, The Road Not Taken en Repaid in Kind. Dit is een heel degelijk album van een band die internationaal wel meer kansen verdient dan ze al kregen.