Het Japanse Crystal Lake bestaat inmiddels ruim twintig jaar, maar kende zijn internationale doorbraak pas met het in 2016 verschenen album True North, gevolgd door verdere groei dankzij vervolgalbum Helix uit 2018. Vooral zanger Ryo Kinoshita groeide uit tot het boegbeeld van de metalcore- en deathcoreformatie. Na zijn vertrek in 2022 bleef het even stil rond de band, maar met de komst van de Amerikaan John Robert Centorrino (ex-The Last Ten Seconds Of Life) is Crystal Lake weer helemaal terug.
The Weight Of Sound telt elf nieuwe composities met een totale speelduur van circa veertig minuten. Voor dit album schakelden de Japanners de hulp in van maar liefst vijf gastzangers, van wie de eerste direct op opener Everblack zijn stempel drukt. David Simonich (Signs Of The Swarm) verzorgt hier de karakteristieke deathcorezang op de uiterst chaotische openingstrack. Razendsnelle drums worden gecombineerd met krachtige riffs en een veelzijdig palet aan vocale uithalen, die zowel op het rauwe als zuivere spectrum opereren.
Opvolger Blüdgod krijgt vocale ondersteuning van Taylor Barber (Left To Suffer & Seven Hours After Violet), die met zijn diepe en krachtige stem het deathcorekarakter verder versterkt. Subtiel verweven elektronische elementen vullen de mechanische riffs uitstekend aan en vormen samen een modern geheel dat doet denken aan dat van Make Them Suffer.
Myke Terry (Volumes) levert zijn bijdrage op Neversleep, waar een meer modern metalcoregeluid wordt neergezet. Zijn stem past naadloos bij het nummer, dat net als Volumes opereert binnen het djent-genre en wordt gekenmerkt door progressieve structuren en bijbehorend strak drumwerk. Dit geluid keert vaker terug en onderstreept het vermogen van Crystal Lake om indrukwekkende composities te schrijven.
De nummers zonder gastbijdragen klinken toegankelijker en catchier, zoals King Down en het titelnummer, terwijl The Undertow met Karl Schubach (ex-Misery Signals & Solace) het tempo wederom weet op te voeren. Opvallend is bovendien de toevoeging van een blaaspartij.
Elk bandlid kent zijn eigen sterke moment. Zo wordt in Crossing Nails het duale gitaarspel van Taji Hisatsugu en Yudai Miyamoto uitgelicht, terwijl Dystopia excelleert door het strakke en precieze drumwerk van Gaku Taura. Tijdens Sinner staat juist de vocalist centraal, die erin slaagt alle voorgaande stijlen samen te brengen in één compositie.
Afsluiter Coma Wave vormt het enige rustpunt op de plaat. Hier laat de zanger zelfs cleane zang horen, begeleid door een ingetogen pianopartij. Het nummer bouwt zich echter gestaag op tot een zwaarder geheel, waarin niet alleen jazzy lijnen worden verwerkt, maar ook een virtuoze solo wordt gepresenteerd. Het resultaat is een bijzonder en gelaagd slotstuk van deze zesde langspeler.
Met The Weight Of Sound levert Crystal Lake een bijzonder sterke metalcoreplaat af, waarop het zware stemgeluid van de nieuwe frontman perfect samensmelt met de meer progressieve insteek van de composities. De elektronische elementen die de band eerder kenmerkten zijn ditmaal beperkt aanwezig, waardoor het album een meer traditionele benadering kent. Met invloeden uit de deathcore en een select aantal gastbijdragen presenteren de Japanners een krachtig en gevarieerd geheel dat live ongetwijfeld indrukwekkend zal uitpakken.