Dyscordia is een Belgische band die melodische powermetal aan het publiek slijt en dat doen ze met succes want de band wist in het verleden al te overtuigen met het album Twin Symbiosis (2013) en Words In Ruin (2016). De zes leden van Dyscordia zijn allen doorgewinterde muzikanten die samen met producer Jens Bogren steevast zorgen voor aanstekelijke composities met een vol geluid. Zo ook op het derde album Delete / Rewrite.

Titelnummer Delete / Rewrite zet meteen de toon voor dit derde album van de band. Het schurkt tegen de powermetal aan, maar heeft een meer melodieus en progressief karakter met ruimte voor een stevige grunt naast het heldere stemgeluid van Piet Overstijns. Rustige momenten bouwen steeds weer op naar meer krachtige stukken en na een uitstekende gitaarsolo is het Stefan Segers die vocaal de kar gaat trekken, maar je hoort aan alles dat de spanning stijgt en de ‘twin symbiosis’ naar het einde toe van de twee zangstijlen is de kers op de taart.

This House wordt stevig daarna ingezet met een sterke gitaarmuur waarna de rest naadloos volgt. Het stemgeluid van Piet klinkt sterk en de samenzang op de achtergrond biedt meer diepte. Het tempo blijft gestaag met enige veranderingen in intensiteit. En de ingeslagen weg is zeker niet doodlopend wanneer Rage wordt ingezet. Het is gezegend met een vol geluid waarin de samenwerking met Jens Bogren en Tony Lindgren duidelijk wordt. Het is niet alleen de ritmesectie die het tempo onophoudelijk op je afvuurt; de drie gitaristen van de band zijn er zeker medeverantwoordelijk voor dat je te maken hebt met een enorme knuffelmuur van muziek.

The Curse Of Mediocracy is meer uptempo waarin de zang in eerste  instantie zijn eigen, wat langzamere, melodielijn volgt. Het accent ligt aanvankelijk op de grunts, die in een samenspel met de clean vocals en de gitaarlijn het tempo netjes volgt. Er wordt aardig gespeeld met het tempo en enige progressieve elementen voegen zich toe aan het powermetalgeluid van Dyscordia. Eenzelfde gevoel komt terug in The Cards Have Turned.

Een intro is belangrijk en zeker wanneer je een intro hoort zoals bij Merry Go Round word je wel nieuwsgierig. Merry Go Round start subtiel en rustig met het geluid van een speeldoos. Deze start wordt gevolgd door een heerlijk aritmisch stuk muziekspel. De drum en bas vormen hierin de katalysator en geleidelijk worden de gitaarpartijen toegevoegd. Gedurende de compositie blijft het bijzondere ritme als basis dienen voor de compositie en geeft het geheel een aantrekkelijk karakter. De diverse gitaarsolo’s vullen elkaar aan en refereren ergens aan klassieke muziekstukken. Spelen met ritme lijkt een karakteristiek onderdeel te zijn van de muziek van Dyscordia want ook in Strangers To The Dark wordt hiermee druk gespeeld.

Eén van de meest aansprekende composities op het album is zeker ook Castle High. Ook hier ligt het tempo lekker hoog en kent overeenkomsten met het gevoel dat Merry Go Round bij mij teweeg bracht. Toch ligt de melodie hier nog meer in mijn ‘straatje’. Vooral de zang van Piet spreekt mij hier meer aan. Hij laat hier horen dat zijn stembereik aardig groot is.

Naar het einde van het album wijkt Dyscordia iets af van het vertrouwde geluid. Het is nog altijd heel herkenbaar maar in Silent Tears is er naast de melodische powermetal een emotionele laag die het gevoel een aai geeft en daarna is Rise And Try een leuke verrassende afsluiter. Volledig a-capella wordt er een aantrekkelijke melodie neergezet. Het is tevens het bewijs dat zanger Piet Overstijns ook zonder muzikale ondersteuning een fraai stemgeluid heeft.

Ook met Delete / Rewrite laat Dyscordia horen dat ze ondertussen een plaats verdienen in het genre van de melodische of progressieve powermetal. De basis van de composities staan als een huis. Qua melodie is iedere compositie een voltreffer en de clean vocals en grunts zijn perfect op elkaar afgesteld. Daaromheen krioelen de gitaartonen van de drie gitaristen als een suikerspin om de basis heen. Delete / Rewrite is een prachtig album.

Op zaterdag 18 januari presenteert Dyscordia het nieuwe album in De Kreun in Kortrijk tijdens de releaseshow met Shocker en Chalice in het voorprogramma. Het is niet verwonderlijk dat dit stijf uitverkocht is.