De Faeröerse zangeres Eivør heeft altijd al haar afkomst als inspiratiebron gebruikt. Dat is op Tungl niet anders. De zangeres is de laatste jaren steeds meer richting elektronica opgeschoven waardoor de oorspronkelijke folk invloed steeds verder uit het zicht verdwijnt. Wat blijft is haar weergaloze stem. Fluisterend, zingend en soms galmend zoals geen ander dat kan. De muziek blijft een prima onderlegger voor een sfeervol film. Een film waarin een ruig landschap met fantastische vergezichten de beelden vormgeeft. De toon is door het gebruik van de elektronica veranderd. De muziek blijft echter uiterst sfeervol en filmisch. Soms met een ongekend duister thema, zoals op Healer. Toch laat Eivør haar oorsprong om meerdere redenen niet los. De tradities van de Faeröer eilanden zijn ondanks de moderne update nog steeds voelbaar. Mogelijk dat dit komt omdat deze plaat noodgedwongen, door de sluiting van de opnamestudio op de Faeröer eilanden, bij haar thuis is opgenomen. Het komt zeker door het gebruik van haar eigen taal. Dat levert vanzelf al een eigen dynamiek op. Healer, het popnummer Eon en afsluiter Everyone But Me worden overigens in het Engels gezongen. Dat past haar net zo goed. Ondanks de verschuiving naar minder traditionele muziek blijft de magie van een andere wereld en tijd bestaan. Het zweverige, mijmerende gehalte wordt aangevuld met aandacht voor de schoonheid en inspiratie van het landschap. Eivør ontwijkt de gebruikelijke standaard door haar zang en aanpak. Tungl is een logisch vervolg op Enn uit 2024. Het klinkt misschien net nog wat volwassener. Het laat tegelijk zien dat een oorspronkelijk metallabel haar weg uitstekend weet te vinden in uiterst sfeervolle muziek. Tungl is een wonderschone plaat.