Het Deense Møl bestaat inmiddels bijna vijftien jaar, maar de eerste sporen van bekendheid kwamen pas met het in 2018 verschenen debuutalbum Jord. Drie jaar later volgde het eveneens goed ontvangen Diorama, waarna het geruime tijd stil bleef rond het vijftal. Daarin kwam eind vorig jaar verandering met de single Garland. Vier maanden later presenteert de band het vervolg onder de naam Dreamcrush.
Hierop zijn elf nieuwe composities te horen, waarvan er eerder al drie als single zijn uitgebracht. Deze derde langspeler heeft een speelduur van ongeveer veertig minuten en opent met Dream. Vanaf de eerste seconden is het karakteristieke shoegazegeluid van de band te horen, dat zich geleidelijk ontwikkelt tot een krachtiger geheel. De krijsende vocalen van Kim Song Sternkopf versmelten moeiteloos met de distorted gitaarpartijen, terwijl voortdurend wordt gespeeld met contrasten tussen zachtheid en intensiteit
Akoestische passages worden gedragen door melodieuze zanglijnen, terwijl de zwaardere drum- en gitaarpartijen worden ondersteund door een rauwe vocale benadering. Møl weet daarbij regelmatig aanstekelijke instrumentaties ten gehore te brengen zonder aan agressie in te boeten. Op onder meer Young trakteren de Denen de luisteraar op catchy, melodische riffs.
Hud is ingetogen en melancholisch, terwijl de single Garland opnieuw de dynamische wisselwerking opzoekt. Het resultaat is een emotioneel geladen geheel dat zowel trouw blijft aan het vertrouwde geluid van Møl als ruimte laat voor nieuwe invloeden.
A Former Blueprint opent met dromerige shoegaze en hypnotiserende drums, waarbij de compositie sterk doet denken aan het Infinite Granite album van Deafheaven. Het intermezzo ∞ vloeit naadloos over in Dissonance, waarin een bijzonder samenspel ontstaat tussen de polyritmische drums van Ken Lund Klejs en de gitaarpartijen van Nicolai Busse en Sigurd Kehlet. Het afsluitende tweeluik onderstreept nog eenmaal de kracht van dit Deense ensemble en brengt alle elementen van Dreamcrush samen.
Hoewel deze plaat duidelijke inspiratiebronnen laat doorschemeren, voegt Møl opnieuw een eigenzinnige en unieke langspeler toe aan de discografie. De rijke variatie en het samensmelten van meerdere genres resulteren in een kunstzinnig geheel, dat het beluisteren meer dan waard is. Voor zowel fans van My Bloody Valentine als Numenorean is Dreamcrush een uitstekende deelnemer voor album van het jaar.