Een release die niet op de planning stond, maar door omstandigheden noodzakelijk geworden is.

Van de vier tracks op deze EP verschenen er geen eerder op het alom geprezen album The Afterlife. Een album dat door middel van crowdfunding bij elkaar gespaard werd. De band kreeg het benodigde kapitaal bij elkaar en bracht her album uit. De organisatie die het geld beheerde had in eerste instantie iets minder dan de helft overgemaakt aan de band. En toen werd er een faillissement aangevraagd. Marty Wilson-Piper legt het uit, er ging gigantische salarissen naar de top van PledgeMusic en weer werden de artiesten, zoals zo vaak in de muziekgeschiedenis, het slachtoffer.

Er lag nog een claim van ruim 14.000 dollar waar de studio, de artiesten en andere meewerkenden van betaald moesten worden. Op dat moment besluit de ban om een EP met vier tracks aan te bieden aan de fans. De EP bevat twee niet eerder uitgegeven tracks die overbleven van de opnames van The Afterlife.

Dancing With Death en The Mermaid zijn nummers die uiteindelijk niet op het album terecht kwamen. Dancing With Death is een lekker uptempo nummer met een stevige gitaar inbreng. Het nummer had niet misstaan op het album. The Mermaid vormt de inspiratie voor het hoes ontwerp, een skelet van een zeemeermin als fossiel.

De EP bevat verder nog twee cover versies. Van The Sound horen we het nummer I Can”t Escape Myself en van Buffalo Springfield het nummer Nowadays Clancy Can’t Even Sing. Het is een mooi gebaar naar de fans ondanks het trieste verhaal erachter. Degene die de EP koopt, krijgt een link waarmee de vier nummers, plus het artwork, plus het artwork op posterformaat en ook nog de teksten binnen kan halen. Liefhebbers die hebben genoten van The Afterlife moeten dat zeker gaan doen, het is de moeite waard.