Er wordt een hoop gesproken over Rusland en de ellende die ze veroorzaken in Oekraïne en daarmee eigenlijk heel Europa. Maar niet alles is slecht dat uit Rusland komt. Neem nu Slaughter To Prevail die met hun krachtige metal tot de verbeelding spreekt.
Uiteindelijk ligt slechts de basis van de Russische inmenging bij zanger Alex Terrible die vanuit Youtube in contact kwam met de Engelsman Jack Simmons. Samen wisten ze hun muzikale kwaliteiten te bundelen in Slaughter To Prevail. Voor het nieuwe album Grizzly hebben ze de tijd genomen om alles goed op te nemen. Mocht het duo in het verleden erg gefocust zijn op het eindresultaat en vooral het uitbrengen ervan. Voor Grizzly hebben ze goed gekeken naar de kwaliteit en de details om uiteindelijk een album neer te zetten met muziek zoals ze het precies in gedachten hadden.
Met Banditos hakken ze er meteen goed in. Het is strak en opzwepend en Slaughter To Prevail zou STP niet zijn wanneer er niet geregeld een fraaie twist is in de compositie. Even voorbij de helft daalt het tempo en trekken ze een indrukwekkende muur van muziek op totdat het stilvalt en er een Zuid-Amerikaanse wending komt die zich afsluit met een heftige groove. Het drumwerk is, op de achtergrond, indrukwekkend en het langzame tempo neigt al naar wat deathcore-invloeden. Met het daaropvolgende Russian Grizzly In America doet de band wat rustiger aan. Hoewel het aan heftigheid niet inboet. Wie de Russian Grizzly is blijft voor mij in het midden. Hoewel de eerste helft misschien wat rustiger is van aard, is de tweede helft dat helemaal niet. Een soort van breakdown wordt ingezet en een deathcoregroove wordt zwaar ingezet. Ergens daartussen krijg je een lieflijke zangeres te horen die het contrast vergroot. Die immense diepe groove blijft echter steevast overeind. Dat STP een band is om rekening mee te houden, blijkt voor mij uit de medewerking van Ronnie Radke van Falling In Reverse. Deze eigenzinnige zanger die een roerige geschiedenis heeft, geeft Imdead wel een extra impuls en de zang van beiden is goed op elkaar afgestemd. Naast Ronnie Radke is STP ook gaan shoppen in Japan en kwam Babymetal tegen. Naar mijn mening de meest overgewaardeerde muziekgroep van deze eeuw, maar na Electric Callboy maakt ook STP gebruik van hun diensten. De melodieuze stukken die het drietal toevoegt aan de brute zang van Alex kan mij niet bekoren, maar dat ligt wellicht geheel aan mij. Song 3 is daarmee ook een wat afwijkende compositie op Grizzly. Minder heftig en meer gericht op melodie zou deze compositie het inderdaad ook goed doen bij Electric Callboy.
Geef mij dan maar de loodzware groove in Lift That Shit dat qua muziek meer de kant opgaat van Slipknot. Met dezelfde intensiteit, hetzelfde opzwepende karakter en een subtiel gitaargeluid dat door de moordende drumritmes heenloopt. Grooven kunnen de heren ook in Babayka, een loodzware composities waarin de Slavische cultuur muzikaal is verweven in de pompende en gortdroge groove die aan de compositie ten grondslag ligt en richting een deathcoregeluid gaat. En je zou het bijna niet geloven, maar Slaughter To Prevail heeft ook een meer rustige kant. Rodina en Koschei zijn daar voorbeelden van. Ook hier is de Slavische cultuur duidelijk herkenbaar in een westers stuk emometal. Een stuk sneller, maar met eenzelfde intensiteit, komt Viking op je af. De zang van Alex is lekker diep en de riff in de basis raast als een Speedy Gonzales over de bodem.
Verder beweegt de stoomtrein zich onverstoorbaar verder in Conflict en Kid Of Darkness. Om daarna het album af te sluiten met 1984, een meer uptempo compositie met een meer doorsnee melodie.
Slaughter To Prevail doet precies wat het wil en vermengt deathcore, metal en elementen uit de Slavische cultuur op een brute manier in aantrekkelijke en vooral aanstekelijke composities.