Tailgunner komt met Midnight Blitz met hun tweede langspeler na hun debuut Guns For Hire uit 2023. Dit debuut werd door veel media omschreven als veelbelovend voor de toekomst. Het overtuigde mij niet direct. Ik hoorde een band die heel enthousiast was, maar de nummers waren mij nog te éénvormig en liepen een beetje in elkaar over. Daarnaast was de productie ook nog niet op niveau. Kortom een redelijk album, maar niet één met veel herhaalwaarde. Het enthousiasme daarentegen intrigeerde me wel en op het moment dat Midnight Blitz in de Rockportaal mail oppopte, leek het me een goed moment om toe te slaan. Wat zouden de Britse heren en dame gedaan hebben met de potentie dat hen aangewreven wordt?
Het door K.K. Downing geproduceerde album trapt af met de titelsong en ik moest even mijn spreekwoordelijke stoel vasthouden, want dit nummer blies me bij de eerste luisterbeurt bijna ervan af. Wat een power! Een uptempo kraker, die klassieke NWoBHM combineert met een hedendaags geluid (beetje schurkend tegen powermetal). De productie is een stuk beter en vooral de vocalen van Craig springen eruit. De gil aan het einde is te gek, samen met het heerlijke drumwerk en krijsende gitaren. Wat een opener!
Tears In Rain vervolgt het album en is een mooie combinatie van het Iron Maiden geluid gemixt met het meer melodieuze Scandinavische geluid. Deze combinatie komt ook terug in het derde nummer, Follow Me In Death, waarbij het tempo wat meer galopperend is. Een nummer waarbij de vuisten de lucht in gaan en ook hier vallen de vocalen weer op. Het refrein zorgt voor een song die zich makkelijk in de hersenpan wurmt. Het fijne aan de vocalen is dat er niet zo’n irritante vibrato inzit of dat het continu hoog gegil is. Craig weet het goed te doseren en stijlen te combineren.
Maar mijn favoriete nummer op de plaat is dan toch War In Heaven (met Adam Wakeman op keys). Een heavy metal powerballad is vaak hit or miss. Het wordt nogal eens te kazig, maar dit nummer weet alle knoppen in te drukken. Sinds ik dit album beluister heb ik War In Heaven elke dag even op gezet. Het begin wat lekker 80s klinkt, met de synthesizer om daarna Scorpions achtig de lucht in te gaan. Geweldige prestatie van de hele band!
Na dit hoogtepunt zakt mijn aandacht een klein beetje. De volgende nummers zijn zeker niet slecht, maar na zo’n sterk nummer is het niet gek om even in een wakkie terecht te komen. Desalniettemin zijn bijvoorbeeld Blood Sacrifice (tekstueel hun Painkiller) en Eulogy zeker sterke tracks en de moeite waard om gehoord te worden.
Tailgunner levert met Midnight Blitz een heerlijk tweede album af. In de recensie is de focus vooral op Craig zijn prestatie gelegd, maar het gitaarwerk van Rhea en Zach mag er ook zeker zijn. Daarnaast houdt de ritmesectie van Eddie en Tom alles ook goed bij elkaar, waarbij Eddie ook zeker wel de ruimte krijgt om zijn kunsten te tonen op de drums. Tailgunner is gearriveerd en hoe!