Tien jaar geleden is het alweer, sinds de laatste plaat van dit Zweedse stoner trio; Truckfighters is terug, en presenteren hier geen half werk! Masterflow sleept, dreint of zweeft als een malle; zware, gruizige riffs, gedreven, wervelende baslijnen en pittig drumwerk, maar ook spacy sci-fi-achtige taferelen, zweverige, freaky psych en enkele (soms zeer onverwachte) muzikale verassingen.
De eerste twee nummers zijn lekker gruizige woestijnkruipers, redelijk volgens het boekje en kwalitatief van de hoge standaard Truckfighters uitvoering. Bij Carver wordt het echt interessant; het intrigerende gitaardeuntje met creatieve ritmevoering, de plotselinge break en daarna die aaneenschakeling van heftige riffs, waarna het arrangement zich verder ontvouwt in een draaikolk van dreinende meeslepende elementen en dwarse, tegendraadse onderdelen. Een waar kunstwerkje! Het album vervolgt daarna de weg van afwisselende (super)rustige passages en heftige meeslepende stukken, met op onverwachte momenten freaky uitstapjes of andere muzikale verassingen. Wat er muzikaal ook gebeurt op deze plaat, het pakt vaak bijzonder goed; de timing en vooral het gevoel van intensiteit lijkt precies goed gekozen. Zelfs de hoes is (naar mijn mening) briljant!
De hoes van de Gravity X CD heeft ooit de eerste kennismaking opgeleverd, waarna deze stoner band verder is onderzocht. Alle werkjes staan inmiddels in de kast en worden allen ook nog regelmatig opgezet. Zanger/bassist Ozo reken ik persoonlijk tot één van mijn favoriete bassisten in dit genre; wat kan die man spelen! Sinds ik deze band live aan het werk heb gezien, ben ik helemaal groot liefhebber van hun muziek. Op elpee is dit al goed, maar op een podium kan het absoluut imponeren, overtuigen en compleet meenemen in de flow. Nog hele aardige gasten ook, weet ik nadat ik ze een keer heb mogen interviewen. Deze plaat hoeft trouwens niet alleen maar aangeschaft vanwege de sympathie voor de band; de muziek zelf rechtvaardigt de toevoeging aan mijn verzameling ruimschoots.