De Duitse band Xandria is opgericht in 1997 en heeft vier albums en een verzamelalbum op zijn naam staan. Om aan deze tournee deel te nemen heeft dit symfonisch metalgezelschap de opnames voor zijn nieuwe album, dat naar verwachting verschijnt in februari 2012, onderbroken. Ik spreek met oprichter Marco Heubaum van de Duitse band Xandria in het trappenhuis van Patronaat in Haarlem.

Marco, uit de informatie die ik online over Xandria heb gelezen blijkt dat jullie een paar jaar gezocht hebben naar een nieuwe zangeres. Wat heeft deze periode met de band gedaan? Is er iets veranderd in jullie relatie tot Xandria, hebben jullie het een tijdje losgelaten? Of konden jullie het niet loslaten?
Zeker niet – we hebben ook geen pauze gehouden. We hebben de afgelopen tijd gewerkt aan ons nieuwe album, we hebben optredens gehad, vorig jaar waren we op tournee in Latijns-Amerika, Tsjechië, Griekenland en Rusland. We hebben onszelf wel een beetje opnieuw uitgevonden in de afgelopen tijd. Ik had het gevoel dat we muzikaal in een doodlopende steeg waren beland. Er was me er wat aan gelegen om iets nieuws te ontwikkelen voor de band en onze sterke kanten, de epische, de bombastische en de filmische elementen, meer op de voorgrond te zetten dan op het vorige album. Daarom heen heb ik het muzikale concept ontwikkeld en daar veel tijd aan besteed. We zijn bezig om een nieuw album op te nemen. De Out Of The Dark tour is een korte pauze voor ons.

Een studio pauze dus?
Ja! Eigenlijk geeft het wel wat stress, maar ach…

Loopt de studiorekening door dan, in de tussentijd?
Dat gelukkig niet! Ik sta in voortdurend contact per e-mail en telefoon met de betrokken mensen. We gaan gebruik maken van gastmuzikanten, zoals Keltische muzikanten die fluit spelen – we willen echt veel sfeer brengen met het volgende album.

Hoe gaat dat klinken?
Meer in de richting van de titelsong van India. Dat is een snelle compositie, meer metal eigenlijk met daaraan orkestpartijen toegevoegd, om een filmische sfeer te scheppen die we ook van Nightwish kennen. Die band was van grote invloed op ons, ook voor de nieuwe schijf.

Hoe hebben jullie Manuela gevonden?
Ze heeft auditie gedaan. Gewoon, via een oproep op onze site, met het verzoek om een opname in mp3 in te zenden en een begeleidend mailtje erbij. Dat heeft Manuela dus ook gedaan en wat ze had meegestuurd klonk meteen goed. We hebben haar daarop uitgenodigd. Overigens hadden we meer dan 100 gegadigden, waarvan we er zeven of acht hebben uitgenodigd. Van die kandidaten paste Manuela ook op het persoonlijke vlak goed bij ons en haar stem biedt ook precies wat we muzikaal voor ogen hebben. Ze heeft een wat krachtigere stem, met een mooi, diep timbre en ook warmer dan wat we gewend zijn. Haar stem is ook klassiek getint, dat gaat goed passen bij de nieuwe composities.

Kenden jullie haar muziek uit haar vorige bands Naggor Mar en Haggard? Of klinkt dat heel anders?
Naggor Mar kenden we niet, terwijl ze juist daarvan een paar songs op mp3 had meegstuurd. Haggard kenden we natuurlijk wel, tot voor kort zaten we bij hetzelfde label, Drakkar. We wisten echter niet dat zij toen ook in Haggard zat. Het is een grote band met veel zangers en zangeressen, vandaar dat we dat niet exact op ons netvlies hadden.

Jullie zijn al in vijf verschillende landen geweest op deze toernee – Duitsland, Zwitserland, Tsjechië, Hongarije, Italië; hoe reageerden de fans op jullie?
We hebben nog nooit in steden als Praag, Milaan of Budapest gespeeld. De reacties waren geweldig! Ook op de nieuwe songs reageerden ze goed – we spelen van het komende album twee nummers. Juist op die songs reageerde men enthousiast. Daarom verheugen we ons op de rest van de tour. We zijn heel benieuwd naar de reacties.

Is er nog verschil in de manier waarop het publiek reageert op jullie optredens? Zijn de publieken anders?
Luid waren ze overal! Bij de ene show roerde het publiek zich wel wat meer dan bij de andere. Het zal wel aan de volksaard liggen. De Italianen maakten er duidelijk een feestje van. Maakt ons niet zo veel uit. Iedereen toont zijn waardering op zijn eigen manier.

Wat me opviel is dat op jullie site op de voorpagina ruimte is voor een lijst van fansites uit diverse landen… Hoe belangrijk is het contact met de fans voor jullie?
Er zijn inmiddels weer nieuwe fansites bij gekomen en sommige in het huidige lijstje werken helaas niet meer. Binnenkort krijgen we een nieuwe site en dan werken we dat allemaal bij. We hebben al een wachtlijst! We staan in nauw contact met hen, delen nieuw fotomateriaal, er zijn veel contactmomenten en een goed persoonlijk contact met de initiatiefnemers. Zij zijn de mensen die ons steunen en aan wie we veel te danken hebben.

In welke landen treffen jullie meeste fans?
Dat valt niet eens mee om te zeggen, in ieder geval niet op basis van platenverkoop. Niet overal waar fans zijn, worden onze platen verkocht. Maar als ik afga op facebook, dan zijn er veel fans in Latijns-Amerika, vooral Mexico. Onze optredens in dat werelddeel vorig jaar waren onze best bezochte optredens – terwijl onze toenmalige zangeres nog nauwelijks bekend was bij het publiek. Het publiek kwam blijkbaar op de band en de muziek af, niet alleen op een frontpersoon. Dat gaf ons een goed gevoel.

En Rusland?
Uiteraard! Ik wil natuurlijk niemand buiten beschouwing laten! Het verrast ons telkens weer dat ook op plekken waar we nog niet eerder hebben gespeeld goed gereageerd wordt. Er zijn ook daar mensen die echt willen dat we komen en dat hopen we de komende jaren ook zeker weer te doen.

Jullie treden in zestien dagen tijd dertien keer op. Lukt het jullie om een beetje in vorm te blijven?
We hebben ook rustdagen af en toe, hoor! Gister waren we bijvoorbeeld in de club Zeche in Bochum en hebben we ons even ontspannen. Toevallig ken ik de stad aardig, want ik kom er wel vaker. Uiteraard moeten we er voor oppassen dat we ons niet te veel ontspannen, willen we de dag erna nog iets kunnen bieden…!

Is er interactie met de leden van andere bands?
Zonder meer! Beter dan ik vooraf had gedacht. Er zijn hier zo veel verschillende nationaliteiten samen op pad, Oostenrijk, Noorwegen, Finland, Duitsland en de onderlinge verstandhouding is goed! We delen dingen met elkaar, soms ook muzikale. Gisteren lieten wat proefdrukken van ons nieuwe album circuleren en daar kregen we dan weer feedback op. Dat was erg leuk.

Leef je van de muziek?
Hahaha…! Het is vandaag de dag best moeilijk om van muziek te leven, daarvoor moet je wel een grote, goed verkopende band zijn. Ik vraag me af of er een band is in dit gezelschap die dat lukt…

Je moet het ook willen, natuurlijk.
Ja zeker! We willen op zich wel, maar we draaien al een tijde mee in deze business, hebben het een  en ander meegemaakt, druk gevoeld van platenmaatschappijen die ons voorschreven wat we moesten doen… Wij vinden het belangrijk onze eigen koers te kunnen volgen, vooral nu we met een nieuw album bezig zijn. We laten ons niet meer voorschrijven door een platenmaatschappij dat we poppy klinken of singles schrijven – dat hebben we wel gehad.

Als je al kan leven van de muziek, is het wel van belang dat je geen speelbal wordt of keuzes maakt om meer geld te verdienen. Eigenlijk is het juist wel goed dat we niet alleen van de muziek leven, maar uit plezier muziek maken. Een jaar of twee, drie geleden hadden we alles aan de wilgen kunnen hangen, toen onze zangeres uit de band was gestapt. Maar ik moet nu eenmaal muziek maken. Ik heb bepaalde muzikale visies bij die ik graag wil realiseren – zo ben ik nu eenmaal. Ik hoop dat ik dat nog lang te kunnen doen.