België staat al geruime tijd bekend om zijn bloeiende metalscene, waarin genres als sludge, post-metal en doom metal de boventoon voeren. In 2022 trad binnen dit landschap een nieuw collectief naar voren, samengesteld uit leden van Amenra, Carnation, Cobra The Impaler en Cross Bringer en een jaar later zag het debuutalbum Seven Keys To The Discomfort Of Being al het levenslicht. Hierop was een combinatie van black, sludge en doom te horen met een prominente rol voor de karakteristieke zang van Lina. Drie jaar na dit veelbelovende debuut presenteert de formatie de EP Atoned In Metamorphosis.
Met slechts vier nummer en een klein kwartier aan muziek, worden we niet bepaald rijkelijk beloond voor het wachten. Dat neemt echter niet weg dat de kwaliteit van het vijftal onveranderd blijft. De nieuwe plaat voelt iets minder intens aan dan haar voorganger en legt meer nadruk op zowel sfeer als opbouw.
Op het openingsnummer Make Me Whole vloeien direct breekbare gitaarlijnen samen met de dromerige zang van Lina, tot een geheel dat zowel meeslepend als indringend is. Predatory Void toont subtiele vernieuwing en flirt met dissonante gitaarpartijen, terwijl de vocalen minder krijsend zijn dan voorheen.
Toch blijven ook de desolate schreeuwen ruimschoots aanwezig in bijvoorbeeld het middenstuk van New Moon. De Belgen bewegen steeds meer richting een post-metal geluid, terwijl doom en black nog steeds hecht met elkaar verweven blijven in zowel gitaar- als drumwerk.
Atoned In Metamorphosis is een dynamische plaat geworden. Niet alleen door de vele tempowisselingen, maar ook door de samenhang en variatie in intensiteit. De zwartgallige drumsecties sluiten bijvoorbeeld naadloos aan bij de emotioneel geladen zang en introspectieve teksten. Afsluiter Contemplation In Time vormt het hoogtepunt, waarin melodie en wanhoop samenkomen in een tegendraadse maar overtuigende compositie.
Het enige minpunt blijft de beperkte lengte, want dit smaakt echt naar meer. Predatory Void laat horen de kunst van dit genre volledig te beheersen, maar gezien de ervaring binnen dit gezelschap is dat ook wel te verwachten. Voor liefhebbers van Hexis, Celeste en Downfall Of Gaia is deze EP zonder meer verplichte kost.