Toen 50 jaar geleden het eerste Ramones album uitkwam, werd dat gezien als het begin van punkrock. Dat maakt de status van deze band natuurlijk legendarisch. Ironisch genoeg viel het commerciële succes van de band eigenlijk tegen. Drummer Marky Ramone verving originele drummer Tommy Ramone in 1978. Hij mag dan dus niet deel uitgemaakt hebben van de originele bezetting, hij is wellicht wel de bekendste drummer van de band. Vanavond staat hij met zijn band, Marky Ramone’s Blitzkrieg in de Cacaofabriek in Helmond.
Het is lekker druk in de zaal. Er zijn hele gezinnen aanwezig zo te zien. Ouders die hun kinderen de juiste muzikale opvoeding geven. Het merendeel van de bezoekers is, te verwachten wel een beetje aan de oudere kant. Het zijn natuurlijk wel allemaal broekies vergelen met de 73-jarige Marky Ramone zelf. Hij treedt tijdens het optreden niet erg op de voorgrond, maar doet gewoon zijn ding achter de drums. Slechts een enkel moment komt hij er even achter vandaan om wat naar ons te zwaaien. Hoewel het zijn band is, kunnen we hem moeilijk de frontman noemen. Die eer gaat toch wel een beetje naar de ongelofelijk energieke vocalist. Zonder praatjes tussen de nummers door, aangespoord door steeds een snelle “1,2,3,4” van de bassist vuurt hij de teksten van het ene na het andere iconische nummer op ons af. Zijn hele gestalte en bewegingen doen sterk denken aan Joey Ramone. De energie in de zaal is redelijk, maar de moshpit bestaat maar uit een man of drie. Die leeftijd begint toch een beetje te tellen natuurlijk. Plus, is het ook niet lekkerder om gewoon mee te zingen met al die catchy songs?
Er is geen voorprogramma, dus er is ruim plaats voor heel, heel veel nummers. Alle klassiekers van The Ramones komen voorbij, van Sheena Is A Punkrocker tot Beat On The Brat en I Wanna Be Sedated. Ook horen we nog wat covers, zoals Have You Ever Seen The Rain (Creedence Clearwater Revival), Surfin’ Bird (the Thrashmen), What A Wonderful World (Louis Armstrong) en Do You Wanna Dance (Bobby Freeman). Afgesloten wordt met Motörhead’s ode aan de band, R.A.M.O.N.ES. en, hoe kan het ook anders Blitzkrieg Bop.
Hoewel je bij dat laatste nummer wel kunt aanvoelen dat het er nu op zit, lijkt het allemaal toch wat plots op te houden. Vooral omdat het verwacht einde 22:30 zou zijn, niet 21:40. Maar iets meer dan een uur entertainment voor de kostprijs lijkt wat weinig, aan de andere kant hebben we meer dan 30 nummers voorgeschoteld gekregen. Het publiek kiest er dan maar voor om een afterparty te starten en nog lang na te borrelen in de zaal.