Het uit Rome afkomstige Aletheya brengt op haar debuutalbum een eigentijdse mix waarin melodie, technische precisie en filmische arrangementen samenkomen.
Het centrale thema is wedergeboorte, veerkracht en persoonlijke transformatie. Het draait om universele menselijke emoties die putten uit de werkelijkheid. Opener Eyes Of The Stone zet direct de toon, een stevige basis van krachtige gitaarriffs, voortgestuwd door de dynamische ritmesectie van bassist Fabrizio Sclano en drummer David Folchitto (Stormlord, Fleshgod Apocalypse). Zanger Gianni Carcione beschikt over een uitstekend bereik en weet de emotionele lading van de teksten goed over te brengen.
Muzikaal gezien schuurt de band dicht aan tegen de klassieke Europese power metal maar weet deze te vermengen met progressieve nuances en fraaie symfonische klanken. Dit laatste is mede te danken aan toetsenist Alessio Lucatti (Vision Divine) die als gastmuzikant de extra toetsenpartijen heeft ingespeeld. Zijn toevoeging in Shame en het snelle Chasing The Sun zijn subtiel en geven extra glans aan de gitaarmuur van Francesco Menale.
Het album telt negen tracks en heeft een flinke speelduur. Desondanks blijft de spanning tot aan het eind aanwezig. Hoogtepunten zijn het epische titelnummer Chance To Reborn, waarin de band alle registers opentrekt, en het mooi gelaagde Waves Of Sorrow dat het album afsluit. Met ruim zeven minuten op de klok vormt dit nummer een dramatisch en memorabel slotstuk van een emotionele muzikale reis.
Alethya levert een uiterst ambitieus debuur af dat klinkt alsof de band al jaren actief is. Het is een frisse wind binnen het genre die zowel de tradionele power metalfan als de liefhebber van moderne melodieuze metal zal aanspreken.