Afgezien van Laibach ben ik niet bekend met het hardere Sloveense segment. Met de popkant van het land ook niet, maar dat terzijde. In eigen land is Noctiferia een waar metalinstituut en heeft de in de afgelopen jaren bijna alle soorten metal wel in of andere vorm in hun muziek verwerkt. Met Axiom I zijn deze Slovenen toen aan een nieuwe plaat. Eens kijken vanuit welke muzikale hoek de spreekwoordelijke wind waait.
Op Axiom I draait de wind voornamelijk uit de industriële metalhoek en zijn namen als Fear Factory, Killing Joke, Ministry en Samael goede referenties. De jarenlange ervaring van Noctiferia komt vooral terug in gedenkwaardige nummers als Parasomniac, Paradox Redux en The Shimmering. Pakkende gitaarriffs gaan hand in hand met memorabele refreinen en goede grooves a la oude Machine Head en Meshuggah zijn nooit ver weg.
Colossus In Motion is in verhouding melodieus nummer en The Bending Soil had prima op Fear Factory’s Obsolete gepast. Decoronation laat zich het beste omschrijven als een Samael-achtig nummer gebouwd rond een massieve Meshuggah-groove. Een op het eerste gehoor vreemde combinatie, maar het werkt wel. Op Sun Collider komt Fear Factory wederom om de hoek kijken en doen de vocalen wat aan Ministry denken.
Of Noctiferia met Axiom I buiten de landsgrenzen hoge ogen gooit, durf ik te betwijfelen. Daarvoor tapt de band uit net wat te bekende vaatjes. Maar als support voor een grotere naam moet het wel lukken. Axiom I is in ieder geval een solide plaat die de liefhebber van het betere industriële werk zou moeten aanspreken.