The Monumentall Fall is het debuut van de Belgische melodische metalband Insolitus die voortgekomen is uit onder meer Immanent, Darker It Gets en The Great White Nothing. Genoeg expertise en invloeden om van start te gaan.
De bedoeling van de band die bestaat uit Kaatje Desmet, Drie Claeys, Fré Clement, Leslie Stroobant en Floren van Stichel is om compromisloze melodiegedreven metal te schrijven en te spelen en dat is ze op dit debuut aardig gelukt. Zich niet gehinderd door enige grenzen krijgt de luisteraar elf sterke composities voorgeschoteld.
Bij Crossing Voyage wordt duidelijk dat zanger Leslie Stroobant een belangrijke factor speelt in het geluid van de band. In deze opener, maar later ook in Reclaim The Flame doet zijn stemgeluid me sterk denken aan het geluid van Iron Butterfly. En later bij Soar komt deze gevoel sterk terug. Maar het retrogeluid is ingebed in moderne metal dat bijvoorbeeld in Soar elementen uit de powermetal in zich heeft. Het tempo is daarbij veelzeggend en ik moet zeggen dat de kleine dieptebom na drieeneenhalve minuut sterk overtuigt. Of Time And Change lijkt een vervolg te zijn op Soar bij de start. Uiteindelijk loopt het toch een andere kant op en vervolgt Insolitus de weg naar een karakter dat meer past in de heavymetal. Het riffgeluid is sterk en strak neergezet.
Naast Iron Butterfly hoor ik bij de zang ook overeenkomsten met Avatar. A Dream Resonance is daar een goed voorbeeld van. De metal hier heeft een wat meer luchtig karakter door het enigszins vrolijke gitaargeluid dat bij een folkmetalband niet verkeerd zou klinken. Het drumwerk van Dries Claeys mag hier zeker genoemd worden als troefkaart. Hij houdt het tempo er flink in en zorgt samen met de rest voor een compositie met een opzwepend karakter.
Tot dusver is er niets mis met het album. Leap Of Life is daar geen uitzondering op. Hier krijg je een fikse portie metal dat in een goed tempo voorbij vliegt. De zang is veelzijdig neergezet en zelf plaats ik hier het geluid in de hoek van de retrometal. Ik houd van de veelzijdigheid in metal en daar slaagt de band goed in bij Beneath A Thousand Eyes. Insolitus weet hier een mooie balans neer te zetten tussen de grunts en de clean vocals. Wanneer blijkt dat het allemaal gedragen wordt door een sterke riff en er een fraaie solo volgt, hebben ze me wel beet. En wanneer we het over veelzijdigheid hebben, komt Whisperbox als een melancholische verrassing. En vooral wanneer het krachtige geluid onderbroken wordt door een meer rustiek stuk met gesproken tekst. Die rust komt terug in de afsluiter The Monumental Fall.
De favoriet van mij is eerder al als single uitgebracht. The Dying Light Of Day overheerst qua gevoel bij mij op alle fronten. Deze compositie heeft alles wel in zich wat de moeite waard is. Het klassieke intro maakt nieuwsgierig en de overgang naar strakke snelle metal is lekker. En we hebben de zangpartijen al eerder genoemd, maar in The Dying Light Of Day plaatst Insolitus het wel naar hoger niveau. Dit is een compositie die op alle fronten aanspreekt en een heus visitekaartje is van de band.
The Monumental Fall is een heel goed debuut. Ik hoop van harte dat Insolitus zich ook in de toekomst niet laten begrenzen en verder gaat op deze manier. Liefhebbers van Avatar, The Halo Effect en Soilwork kunnen het album rustig aanschaffen.