Met Null brengt Assemblage 23, het geesteskind van de Amerikaanse electro-industrial/synth-pop artiest Tom Shear, een zeer degelijke plaat uit. Muzikaal en vocaal past het prima tussen andere darkwave/ electro platen. Het is dansbaar, kent de juiste vibe en het zit songtechnisch goed in elkaar. Meestal zijn de opzwepende beats dansbaar, zoals bijvoorbeeld op Tolerate en Lunatic. Dat dansbare gevoel komt de algehele sfeer zeker ten goede. Positivisme ten top. Een mooi contrast met de persoonlijke teksten die over het algemeen iets zwaarder op de hand zijn. Ook de midtempo nummers, zoals Normal en Overthrow, gaan erin als zoete koek. Maar uiteindelijk is dit misschien ook wel het grootste probleem van Null. De nummers zitten goed in elkaar en de muziek past perfect bij het genre. Helaas kent de plaat daardoor ook geen verrassingen. Null is gewoon een heerlijke electro georiënteerde darkwave plaat. Fijn om naar te luisteren en om op te dansen. Daar is verder natuurlijk helemaal niks mis mee. Sterker nog, in die zin is Null een aanrader. Om echter boven het gemiddelde uit te komen mag er iets meer geëxperimenteerd worden. Dat de plaat geen echte oorwurmen bezit, nummers die direct in je hoofd blijven zingen, is een absoluut gemis. Kortom, Assemblage 23 laat horen nog steeds trouw te zijn aan het genre. De kwaliteit is prima, maar niet goed genoeg om boven de gemiddeld kwalitatief goede electro/ darkwave band uit te komen.