Onlangs recenseerde ik het nieuwe album van de West-Vlaamse hardcore band, Deconsecrate. De West-Vlaamse hardcore scene staat bekend als H8000. Dit is een verwijzing naar de postcode van die regio (8000) en de H staat voor hardcore. Ik ben me steeds meer gaan interesseren in deze scene. Daarom interviewde ik Andy van Deconsecrate.

De H8000 is een mooie levendige scene van snoeiharde hardcore bands. Waarom is deze scene zo levendig en wat kenmerkt hem?
Dit is moeilijk om uit te leggen. De H8000 scene zit vol met keiharde bands en supergoeie muzikanten die hun gevoel voor humor niet weg steken. Ik herinner me situaties waar ik me kapot heb gelachen met mensen waarbij je het je niet kunt voorstellen als je die ziet. Ook zou ik zeggen dat iedereen bijna iedereen kent, maar dat is in andere scenes ook zo veronderstel ik. Er zitten veel bands tussen die er voor de volle 100% voor gaan. Maar aan de andere kant zijn er veel die zich niet TE au serieux nemen. En dat is net de sterkte van de scene denk ik. Het blijft luchtig. Zo voel ik het toch. Gedreven zijn met een gevoel voor humor…
Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?
Sientje (drum) en PJ (gitaar) spraken me op Ieperfest aan om een nieuwe band te beginnen. We kenden elkaar al jaren omdat we samen deel uit maakten van Retaliate. Bart (bas), Frederic (gitaar) en Kevin (vocals) kwamen er later ook bij. Na het opnemen van de Resentment 7” besliste Kevin om er mee te stoppen en zijn eigen ding te doen bij Crowsview. Seventh Circle stopte rond die periode en we vroegen Thomas (vocals) of hij het zag zitten om er bij te komen. We zijn al jaren bevriend, dus de klik was er direct…
Ik hoor op het nieuwe album redelijk wat invloeden uit death metal en black metal. Hoe bewust was die keuze en welke bands hebben jullie daarin beïnvloed?
Het was vanaf het begin de bedoeling om alles wat we kennen in de blender te gooien. De classics en de nieuwe stuff dat we leren kennen. En aangezien we allemaal opgegroeid zijn in de H8000 scene, is het ook de rode draad door onze sound. Vandaar ook de death en black metal invloeden. Op zich is iedereen in de band wel fan van bands als Watain, Morbid Angel, Behemoth of Batushka… Dus waarschijnlijk ligt de nadruk momenteel iets meer op zo’n sound.
Wat is voor jullie de essentie van hardcore?
“Hardcore is doing something because you can.” Voor mij persoonlijk is het dit. Alles kan en mag, zolang je je eigenheid niet verliest en het met respect gebeurt.
Wat vinden jullie van de stroming van bands als Code Orange, Vein, etc die de underground nogal hebben verlaten?
Naar mijn persoonlijke smaak vind ik die super. Ik ben een grote Code Orange fan. Hoe vernieuwend kun je als band zijn? En toch even hard blijven… En ivm het feit dat die de underground hebben verlaten. Net zoals ik hier boven zei. “Hardcore is doing something because you can”. Die bands doen hun ding. Dat is hun volste recht. Op creativiteit hoort geen opgelegde limiet te zitten. Als je nu als band iets doet wat heel toevallig blijkt aan te slaan, dan is dat cool toch? En als je nu echt cash begint te verdienen met je muziek, hoe hard je ook houdt van de underground scene, wie zou zeggen dat ze hun zuur verdiende centen niet hoeven te hebben? Niemand denk ik… Ik ook niet. Het feit dat iets aanslaat heeft dan ook, naar mijn mening toch, veel te maken met geluk hebben. Want het kon evengoed niet gebeuren. Waar ik natuurlijk niet mee wil zeggen dat die bands niet goed zijn he. Die zijn steen hard. Meer zo’n creatieve bands! Ik ben fan!
Welke hardcore bands die we wellicht nog niet kennen moeten we nog gaan checken?
Oh man, er is zo veel. Of jullie die kennen weet ik niet, maar in de streek heb je bands als Minded Fury, Mark My Way, Crowsview, Common Sins, Animal Club,… Je hebt ook Last, een nieuwe band met oa leden van Chimaera, die binnenkort hun debuut ‘Eater of the light’ uitbrengt. Er zijn zoveel coole bands die ik sowieso heb vergeten op te schrijven. Maar gelukkig blijven we op de hoogte door het internet gebeuren.
Hoe kan hardcore zonder live shows toch levendig gehouden worden in deze moeilijke COVID tijden?
Moeilijk… Maar moeilijk gaat ook. Dergelijke situaties verplichten je om in alle hoeken en kanten van je creativiteit te gaan kijken. Bij deze hebben we als band de beslissing gemaakt om van elk nieuw nummer op de plaat een video te maken. Het feit is dan ook dat ik me dit zelf heb aangeleerd tijdens de lockdown. Tegelijkertijd heb ik iets te doen en ben ik dan toch ook met de band bezig. We zijn op zo goed als elk vlak een DIY band, dus doen we de video’s ook zelf. En onderweg leren we bij. Het is ook duidelijk zichtbaar bij andere bands, die naar buiten komen met live streams e.d. Er duiken trouwens hier en daar projecten op omdat veel mensen door Covid veel meer tijd hebben. Zo zie je maar. Op zich precies een omgekeerd effect. Hardcore / punk is altijd al een genre geweest dat niet veel nodig heeft om te overleven. We komen er wel, allemaal…
Foto is aangeleverd door Deconsecrate.