In alles ademt Generation Ship: Endless Drift Through Infinity psychedelische progressieve stonerrock. Het start al met die fantastische hoes. Wat een plaatje. Vanaf de eerste tonen van opener Orphans of the Sky Pt, 1: Generation Ship word je de ruimte ingetrokken met logge gitaarpartijen, fel drumwerk en een swingende bas. Kern van het verhaal is dat het lekker laag gestemd moet zijn. De zang zit redelijk ver in de mix, maar hij wordt daardoor juist een passend onderdeel van de muziek. Zijn rauwe, krachtige stem komt daarmee uitstekend tot zijn recht. Bij de opener levert het Italiaans een extra dimensie op. Het past perfect. Daarna gaat het tempo en felheid stevig omhoog bij Floating Space Hand en Sonic Carver. Het is dan duidelijk dat Desert Collider ook weet te overtuigen bij stevige stonerrockstampers. Het einde van dit laatst genoemde nummer vertraagt flink. Dit om alle ruimte te geven aan het daaropvolgende uitgesponnen, meer dan tien minuten durende Orphans of the Sky Pt, 2: Disembark. Het is niet eens het langste nummer van deze plaat, want For Centaurus: Drifting without Guidance through Interstellar Space klokt 13:40 minuten. Deze langere nummers bewijzen dat Desert Collider van alle markten thuis is. Snel, kort(er), fel en traag, psychedelisch, uitgesponnen met veel breaks en sfeerwisselingen. De vier Italianen weten het met hoogstaande kwaliteit te brengen. Acht nummers en een dik uur lang. Generation Ship: Endless Drift Through Infinity is verplichte aanschaf voor fans van de genoemde muziekstromingen en rockfans in het algemeen.