DIETH – To Hell And Back

Ik sprak Guilherme Miranda al maanden geleden, bij een toevallige ontmoeting bij een Nervosa show,  over zijn nieuwe album met Dave Ellefson en drummer Michał Łysejko. Vanaf toen was het een lange wacht, een honger die gelukkig gestild werd door een aantal singles. De verwachtingen waren natuurlijk hooggespannen. Guilherme kennen we nog van death metal goden Entombed A.D. en David is natuurlijk jarenlang de bassist geweest van Big Four thrash band Megadeth. Michał drumde in Decapitated. Met dit album slaan ze de handen ineen voor een fijn potje death metal waarbij je aan de term ‘’supergroup’’ bijna niet ontkomt.

Laat je niet misleiden door de eerste klanken van het album. To Hell And Back start rustig, maar daarna is het volle vaart vooruit. Don’t Get Mad… Get Even heeft aanstekelijke gang vocals als intro en klinkt lekker thrashy. Waar de eerste twee nummers nog een beetje catchy zijn, is Wicked Disdain vervolgens een old school, smerig klinkend death metal nummer. Op Free Us All mag David zijn kunsten op de bas eens flink etaleren voor er een verpletterende riff volgt. Heavy Is The Crown heeft zowel invloeden uit klassiekere heavy metal alsmede nu metal. De vocalen zijn hier clean en gladder en er zit een lekker groove in. De grootste verrassing van het album volgt daarna, Walk With Me Forever is een heuse ballad in de stijl van The Scorpions. Op dit nummer maakt Dave zijn, niet onverdienstelijke, debuut als vocalist. Hoewel het niet echt past bij de rest van het album, en wellicht het tempo er wat uit haalt grijp ik bijna automatisch naar mijn aansteker om die in de lucht te houden. De draad wordt vervolgens opgepakt met het old school Dead Inside waar Guilherme’s stem extra raspend klinkt. Dampend drumwerk staat centraal op The Mark Of Cain. In the Hall of Hanging Serpents gaat een moshpit favoriet worden. Het geheel wordt mooi afgesloten met het rustig voortkabbelende, instrumental Severance.

Een prima plaat waarbij de verschillende sterren voldoende de ruimte krijgen hun expertises te showen. De durf om voor death metal te gaan en dat te larderen met andere elementen is prijzenswaardig en geslaagd. Lang leve DIETH!

Related posts

Beaten To Death – Sunrise Over Rigor Mortis

Axxis – Coming Home

Anvil – One and Only