Het Duitse Elwood Stray bestaat inmiddels tien jaar, maar zal bij de meeste metalliefhebbers geen belletje doen rinkelen. Desondanks bracht de band in 2023 het sterke debuutalbum Gone With The Flow uit, gevolgd door een tour als supportact van Novelists en The Word Alive. Drie jaar later ligt het vervolgalbum in de schappen.
Het album draagt de titel Descending en omvat tien nummers die samen net geen half uur aan nieuwe muziek beslaan. Het resultaat is een compacte langspeler die opent met Doom. Meteen klinken de vertrouwde post-hardcore-invloeden door, zoals die al eerder van de band te horen waren. Deze korte opener gaat naadloos over in Evolve, de eerste van zes reeds uitgebrachte singles.
De moderne productie en klinische riffs trekken onmiddellijk de aandacht, terwijl de afwisseling tussen geschreeuwde vocalen en emotionele zang een prominente rol speelt. Eerlijkheidshalve zullen de gezongen lijnen niet bij iedereen in de smaak vallen, maar als groot fan van het emogenre kan dit mij ten zeerste bekoren.
Op Shattered krijgt vooral de rauwe zang een meer emotionele lading, die doet denken aan bijvoorbeeld Daniel Winter-Bates van Bury Tomorrow. Hier treedt het metalcorekarakter van de band nadrukkelijker op de voorgrond, ondersteund door zorgvuldig geplaatste breakdowns. Naast hoge uithalen is er op dit album tevens ruimte voor diepe grunts.
Elwood Stray laat weinig momenten van rust toe en serveert een half uur lang stevige metalcore, waarin met name de moderne riffs en de veelzijdige zangprestaties indruk maken. De vocale bijdrage van Timo Bonner (Our Mirage) tijdens Error zorgt daarbij voor extra dynamiek.
Hoewel het album weinig variatie kent, wordt dit door de korte speelduur nergens storend. Alleen Detached onderscheidt zich met een ingetogen opbouw die helaas niet uitmondt in een uitgesproken climax. Het daaropvolgende, korte Ivory Tower vormt het tegengewicht met snelle, opzwepende vocalen en een aanstekelijke baslijn. Met gitaarsolo’s op zowel Neon Fade als Genesis tonen de Duitsers bovendien hun technische vaardigheid en ronden zij het album op overtuigende wijze af.
Descending presenteert een verder ontwikkeld geluid en markeert een stap in meer commerciële richting, met name op vocaal vlak. Door de speelduur beperkt te houden weet het album van begin tot eind te boeien. Tegelijkertijd zal het geluid van Elwood Stray niet voor iedereen zijn weggelegd, maar voor liefhebbers van het emogeluid uit de 10’s en moderne metalcore is deze band zonder meer het beluisteren waard.